يا
رَبَّ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَجاعِلَها خَيْراً مِنْ اَلْفِ شَهْر وَرَبَّ اللَّيْلِ
وَالنَّهارِ
اى
پروردگار شب قدر و قرار دهنده آن بهتر از هزار ماه و پروردگار شب و روز
وَالْجِبالِ وَالْبِحارِ وَالظُّلَمِ والاَْنْوارِ وَالاَْرْضِ وَالسَّمآءِ يا
بارِئُ يا
و
كوهها و درياها و تاريكى ها و روشنيها و زمين و آسمان اى پديدآرنده اى
مُصَوِّرُ يا حَنّانُ يا مَنّانُ يا اَللهُ يا رَحْمنُ يا اَللهُ يا قَيُّومُ يا
اَللهُ يا بَديعُ يا اَللهُ يا اَللهُ يا
صورت بخش اى عطابخش اى نعمت ده اى خدا اى بخشاينده اى خدا اى پاينده اى خدا اى
نوآفرين اى خدا اى خدا
اَللهُ لَكَ الاَْسْمآءُ الْحُسْنى وَالاَْمْثالُ الْعُلْيا وَالْكِبْرِيآءُ
وَالاْلاءُ اَسْئَلُكَ
اى
خدا از آن توست نامهاى نيك و نمونه هاى والا و بزرگى و نعمتها از تو خواهم كه
اَنْ
تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فى هذِهِ
اللَّيْلَةِ
درود فرستى بر محمد و آل محمد و قرار دهى نام مرا در اين شب در زمره
فِى
السُّعَدآءِ وَرُوحى مَعَ الشُّهَدآءِ وَاِحْسانى فى عِلِّيّينَ وَاِسائَتى
سعادتمندان و روحم را با شهيدان و احسان و نيكيم را در بلندترين درجات و گناهم را
مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى يَقيناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبى وَايماناً يُذهِبُ
الشَّكَّ
آمرزيده و يقينى به من ببخشى كه هميشه با دلم همراه باشد و ايمانى به من بدهى كه
يكسره شك و ترديد را
عَنّى
وَتُرْضِيَنى بِما قَسَمْتَ لى وَ اتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ
از
من دور كنى و بدانچه نصيبم كرده اى خوشنودم سازى و بده به ما در دنيا نيكى و نعمت و
در آخرت نيز
حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَريقِ وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ وَشُكْرَكَ
نيكى و نگاهمان دار از عذاب آتش سوزان و روزيم كن در اين شب ذكر خود و سپاسگزاريت
وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ وَالاِْنابَةَ والتَّوبَةَ والتَّوْفيقَ لِما وَفَّقْتَ
لَهُ مُحَمَّداً وَ الَ
و
شوِ و بازگشت و توبه بسوى خودت را و موفقم بدار بدانچه موفق داشتى بدان محمد و آل
مُحَمَّد عَلَيْهِمُ السَّلامُ
و روايت كرده محمّد بن عيسى به سند خود از صالحين(عليهم السلام) كه
محمد عليهم السلام * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
فرمودند مكرّر مى كنى در شب
بيست و سيّم از ماه رمضان اين دعا را در حال سجود و قيام و قعـود و بـر هر حالى كه
هستى در تمام ماه و هر چه ممكنت شود و هر زمانى كه حاضر شود تو را يـعنى يـادت آيـد
ايـن دعا در روزگار حياتت مى گوئى بعد از ستايش كردن حـقّ تعالى بـه
بزرگوارى و فرستادن صلوات بر
پيغمبر(صلى الله عليه وآله) اَللّـهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ فلان بن فلان و بجاى
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا باش براى
ولى خود (فلان پسر فلان) * * * * * * * *
فلان بن فلان بگو الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ
صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى ابآئِهِ فى
*
* * * * * * * * حضرت حجت فرزند امام حسن عسكرى درودهاى تو بر او و
بر پدرانش باد در
هذِهِ
السَّاعَةِ وَفى كُلِّ ساعَة وَلِيّاً وَحافِظاً وَقآئِداً وَناصِراً وَدَليلا
اين ساعت و در هر ساعت يار و مددكار و نگهبان و رهبر و ياور و راهنما
وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ اَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً و مى خوانى نيز
و
ديده بان تا او را از روى ميل و رغبت مردم در روى زمين سكونت دهى و بهره مندش سازى
زمانى دراز * * * * * * * * *
يا
مُدَبِّرَ الاُْمُورِ يا باعِثَ مَنْ فِى الْقُبُورِ يا مُجْرِىَ الْبُحُورِ يا
مُلَيِّنَ
اى
تدبيركننده كارها اى برانگيزنده هركه در گورها است اى روان كننده درياها اى
نرم كننده
الْحَديدِ لِداوُدَ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمد وَافْعَلْ بى كَذا وَكَذا و به
آهن براى حضرت داود درود فرست بر محمد و آل محمد و بكن نسبت به من چنين و چنان * * *
جاى اين كلمه حاجات خود را
بخواهد اللَّيْلَةَ اللَّيْلَةَ و بلند كن دستهاى خود را به سوى
*
* * * * * * * * * ** * *
* * * * * همين امشب همين
امشب * * * * * * * * * * * * * * * *
آسمان يعنى در وقت گفتن يا مُدَبِّرَ الاُْمُورِ تا آخر و بگو اين دعا را در حال ركوع و سجود
*
* * * * * * * * * * * * * اى تدبير كننده كارها * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * *
و ايـستاده و نشستـه و مـكرّر
كـن آنـرا و بـگو آنـرا نيـز در شـب آخـر مـاه رَمَـضـان.
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * *
يا
فالِقَ الاِْصْباحِ وَجاعِلَ اللَّيْلِ سَكَناً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْباناً
يا
اى
شكافنده سپيده صبح و اى قرار دهنده شب را وسيله آرامش و خورشيد و ماه را وسيله حساب
كردن اى
عَزيزُ يا عَليمُ يا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ وَالْقُوَّةِ وَالْحَوْلِ وَالْفَضْلِ
والاِْنْعامِ
نيرومند اى دانا اى صاحب نعمت و بخشش و نيرو و جنبش و فضل و نعمت بخشى
وَالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اَللهُ يا رَحْمـنُ يا اَللهُ يا فَرْدُ يا وِتْرُ يا
اَللهُ يا
و
جلالت و بزرگوارى اى خدا اى بخشاينده اى خدا اى يگانه يكتا اى خدا اى
ظاهِرُ يا باطِنُ يا حَىُّ لا اِلـهَ اِلاّ اَنْتَ لَكَ الاَْسْمآءُ الْحُسْنى
وَالاَْمْثالُ
آشكار و اى نهان اى زنده اى كه معبودى جز تو نيست از آن تو است نامهاى نيك و
نمونه هاى
الْعُلْيا وَالْكِبْرِيآءُ وَالاْلاءُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ
الِ مُحَمَّد
والا و بزرگى و نعمتها از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد و ديگر آنكه
وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ فِى السُّعَدآءِ وَرُوحى مَعَ
الشُّهَدآءِ
قرار دهى نام مرا در اين شب در زمره سعادتمندان و روحم را با شهيدان
وَاِحْسانى فى عِلِّيّينَ وَاِسائَتى مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى يَقيناً
تُباشِرُ
و
احسان و نيكيم را در بلندترين درجات و گناهم را آمرزيده و يقينى به من ببخشى كه
همواره
بِهِ
قَلْبى وَايماناً يَذْهَبُ بِالشَّكِّ عَنّى وَرِضىً بِما قَسَمْتَ لى وَ اتِنا
با
دلم مقرون باشد و ايمانى بدهى كه شك و ترديد را از من دور سازد و خوشنودى بدانچه
نصيبم كرده اى و بده به ما
فِى
الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ حَسَنَهً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَريقِ
در
دنيا نيكى و نعمت و در آخرت نيز نيكى و نعمت و بازمان دار از عذاب آتش سوزان
وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ وَشُكْرَكَ وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ وَالإنابَةَ
وَالتَّوْبَهَ
و
روزيم كن در اين شب ذكر خود و سپاسگزاريت را و ميل و رغبت و بازگشت و توبه كردن
بسويت را
وَالتَّوْفيقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّد صَلَواتُكَ عَلَيْهِ
وَعَلَيْهِمْو موفقم بدار
بدانچه موفق داشتى بدان محمد و آل محمد را درودهاى تو و بر او و بر ايشان باد
يا
جاعِلَ اللَّيْلِ لِباساً وَالنَّهارِ مَعاشاً وَالاَْرْضِ مِهاداً وَالْجِبالِ
اَوْتاداً
اى كه شب را پوشش قراردادى و روز را وسيله درآوردن روزىوزمين را گهواره (يا بستر
گسترده) و كوهها را چون ميخ قراردادى
يا
اَللهُ يا قاهِرُ يا اَللهُ يا جَبّارُ يا اَللهُ يا سَميعُ يا اَللهُ يا قَريبُ يا
اَللهُ يا
اى
خدا اى چيره اى با جبروت اى خدا اى شنوا اى خدا اى نزديك اى خدا اى
مُجيبُ يا اَللهُ يا اَللهُ يا اَللهُ لَكَ الاَْسْمآءُ الْحُسْنى وَالاَْمْثالُ
الْعُلْيا
پاسخ ده اى خدا... از آن تو است نامهاى نيك و نمونه هاى والا
وَالْكِبْرِياءُ وَالاْلاءُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ الِ
مُحَمَّد وَاَنْ
و
بزرگى و نعمتها از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد و
تَجْعَلَ اسْمى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ فِى السُّعَدآءِ وَرُوحى مَعَ الشُّهَدآءِ
قرار دهى نامم را در اين شب در زمره سعادتمندان و روحم را با شهيدان
وَاِحْسانى فى عِلِّيّينَ وَاِسائَتى مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى يَقيناً
تُباشِرُ
و
احسان و نيكيم را در بلندترين درجات و گناهم را آمرزيده و يقينى به من بدهى كه
هميشه ملازم
بِهِ
قَلْبى وَايماناً يُذْهِبُ الشَّكَّ عَنّى وَرِضىً بِما قَسَمْتَ لى وَ اتِنا
دل
من باشد و ايمانى به من عطا كنى كه شك و ترديد را از من دور سازد و خوشنودم سازى
بدانچه نصيبم كرده اى وبدهى به
فِى
الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَريقِ
من
در دنيا نيكى و در آخرت نيكى و نگاهم دارى از آتش سوزان دوزخ
وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ وَشُكْرَكَ وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ وَالاِْنابَةَ
وَالتَّوْبَةَ
و
روزيم كنى در اين شب ذكر خود و سپاسگزاريت را و شوِ و رغبت و بازگشت و توبه به
درگاهت
والتَّوْفيقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ مَحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّد عَلَيْهِمُ السَّلامُو موفقم دار
بدانچه موفق داشتى بدان محمد و آل محمد عليهم السلام را
يا
جاعِلَ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ ايَتَيْنِ يا مَنْ مَحا ايَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلَ
ايَةَ
اى
قرار دهنده شب و روز را دو نشانه (بر قدرتت) اى كه نشانه شب را سياه و نشانه
النَّهارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْهُ وَرِضْواناً يا مُفَصِّلَ
كُلِّشَىْء
روز را روشنى بخش كردى تا فزونى جويند از فضل و خوشنودى پروردگار اى جداكننده هر
چيز
تَفْصيلاً يا ماجِدُ يا وَهّابُ يا اَللهُ يا جَوادُ يا اَللهُ يا اَللهُ يا اَللهُ
لَكَ
بخوبى اى صاحب مجد و شوكت اى پربخشش اى خدا اى بخشنده اى خدا... از آن تو است
الاَْسْمآءُ الْحُسْنى وَالاَْمْثالُ الْعُلْيا وَالْكِبْرِيآءُ وَالاْلاءُ
اَسْئَلُكَ اَنْ
نامهاى نيك و نمونه هاى والا و بزرگ و نعمتها از تو خواهم
تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمد وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ
فِى
درود فرستى بر محمد و آل محمد و ديگر آنكه نامم را در اين شب در زمره
السُّعَدآءِ وَرُوحى مَعَ الشُّهَدآءِ وَاِحْسانى فى عِلِّيّينَ وَاِسآئَتى
سعادتمندان قرار دهى و روحم را با شهيدان و احسان و نيكيم را در بلندترين درجات و
گناهم را
مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى يَقيناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبى وَايماناً يُذْهِبُ
الشَّكَّ
آمرزيده و ببخشى بر من يقينى كه همواره ملازم قلبم باشد و ايمانى كه يكسره شك و
ترديد را
عَنّى
وَتُرضِيَنى بِما قَسَمْتَ لى وَ اتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ
از
من دور سازد و خوشنودم سازى بدانچه نصيبم كرده اى و بدهى به من در دنيا نيكى و نعمت
و در آخرت نيز
حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَريقِ وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ وَشُكْرَكَ
نيكى و نگاهمان دارى از عذاب آتش سوزان و روزيم كنى در اين شب ذكرت و سپاسگزاريت را
وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ وَالاِْنابَةَ
[وَالتَّوْبَةَ] وَالتَّوْفيقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ
مُحَمَّداً
و
شوِ و رغبت و بازگشت و توبه بسويت و موفقم دارى بدانچه موفق داشتى بدان محمد
وَ
الَ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ
و
آل محمد را كه درود تو بر او و برايشان بـاد
يا مآدَّ الظِّلِّ وَلَوْ شِئْتَ لَجَعَلْتَهُ ساكِناً
وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَليلاً ثُمَّ
اى
امتداد دهنده سايه كه اگر مى خواستى آن را در يكجا ساكن مى كردى و قراردادى خورشيد
را بر آن سايه رهبر سپس
قَبَضْتَهُ
[اِلَيْكَ] قَبْضاً يَسيراً يا ذَاالْجُودِ
وَالطَّوْلِ وَالْكِبْرِيآءِ وَالاْلاءِ لا
آن
را به آسانى تدريجاً دربرگرفتى اى صاحب جود و عطا و كبرياء و نعمتهامعبودى جز تو
اِلـهَ إلاّ اَنْتَ عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ لا إلهَ
إلاّ اَنْتَ يا
نيست كه داناى غيب و شهود و بخشاينده و مهربانى معبودى جز تو نيست اى
قُدُّوسُ يا سَلامُ يا مُؤْمِنُ يامُهَيْمِنُ يا عَزيزُ ياجَبّارُ يا مُتَكَبِّرُ
يا اَللهُ
منزه از هر عيب اى بى خلل اى ايمنى بخش اى مراقب بندگان اى نيرومند اى مقتدر اى
بزرگوار اى خدا
يا
خالِقُ يا بارِئُ يا مُصَوِّرُ يا اَللهُ يا اَللهُ يا اَللهُ لَكَ الاَْسْمآءُ
الْحُسْنى
اى
آفريننده اى ايجاد كننده اى صورتگر اى خدا اى خدا اى خدا از آن تو است نامهاى نيكو
وَالاَْمْثالُ الْعُلْيا وَالْكِبْرِياءُ وَالاْلاءُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ
عَلى مُحَمَّد
و
نمونه هاى والا و كبرياء و نعمتها از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد
وَ
الِ مُحَمَّد وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ فِى السُّعَدآءِ وَرُوحى
و
آل محمد و اينكه نامم را در اين شب در زمره سعادتمندان قرار دهى و روحم را
مَعَ
الشُّهَدآءِ وَاِحْسانى فى عِلِّيّينَ وَاِسآئَتى مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى
با
شهيدان و احسان و نيكيم را در بلندترين درجات و گناهم را آمرزيده و ببخشى بر من
يَقيناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبى وَايماناً يُذْهِبُ الشَّكَّ عَنّى وَتُرْضِيَنى
بِـما
يقينى كه همواره ملازم قلب من باشد و ايمانى كه شك و ترديد را يكسره از من دور سازد
و خوشنودم سازى بدانچه
قَسَمْتَ لى وَ اتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا
عَذابَ
نصيبم كرده اى و بده به من در دنيا نيكى و در آخرت نيكى و نگاهم دار از عذاب
النّارِ الْحَريقِ وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ وَشُكْرَكَ وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ
وَالاِْنابَةَ
آتش سوزان و روزيم گردان در اين شب ذكر خود و سپاسگزاريت را و شوِ و رغبت بسويت و
بازگشت
وَالتَّوْبَةَ والتَّوْفيقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ مَحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّد صَلَّى
اللهُ عَلَيْهِ
و
توبه به درگاهت و موفقم بدار بدانچه موفق داشتى بدان محمد و آل محمد را درود تو بر
او
وَعَلَيْهِمْ.و بر ايشان باد.
يا
خازِنَ اللَّيْلِ فِى الْهَوآءِ وَخازِنَ النُّورِ فِى السَّمآءِ وَمانِعَ
السَّمآءِ
اى
جا دهنده تاريكى شب را در هوا و جا دهنده روشنى (روز) را در آسمان و جلوگيرنده
آسمان از اينكه
أَنْ
تَقَعَ عَلَى الاَْرْضِ إلاّ بِاِذْنِهِ وَحابِسَهُما اَنْ تَزُولا يا عَليمُ يا [عَظيمُ]
بر
زمين افتد مگر به اذن او و نگهدارنده آسمان و زمين از اينكه از جاى خود بدر روند اى
داناى بزرگ
يا
غَفُورُ يا دائِمُ يا اَللهُ يا وارِثُ يا باعِثَ مَنْ فِى الْقُبُورِ يا اَللهُ يا
اَللهُ
اى
آمرزنده اى جاويدان اى خدا اى ارث برنده اى برانگيزنده مردگان در ميان گورها اى خدا
اى خدا
يا
اَللهُ لَكَ الاَْسْمآءُ الْحُسْنى وَالاَْمْثالُ الْعُلْيا وَالْكِبْرِيآءُ
وَالاْلاءُ
اى
خدا از آن تو است نامهاى نيكو و نمونه هاى والا و كبرياء و نعمتها از تو
اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فى
هذِهِ
خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد و اينكه قرار دهى نامم را در اين
اللَّيْلَةِ فِى السُّعَدآءِ وَرُوحى مَعَ الشُّهَدآءِ وَاِحْسانى فى عِلِّيّينَ
شب
در زمره سعادتمندان و روحم را با شهيدان و احسانم را در بلندترين درجات
وَاِسآئَتى مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى يَقيناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبى وَايماناً
يُذْهِبُ
و
گناهم را آمرزيده و ببخش بر من يقينى كه پيوسته همراه و ملازم دلم باشد و ايمانى به
من ده كه يكسره
الشَّكَّ عَنّى وَتُرْضِيَنى بِما قَسَمْتَ لى وَ اتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً
وَفِى
شك
و ترديد را از من دور سازد و خوشنودم سازى بدانچه نصيبم كرده اى و بده به ما در
دنيا نيكى و در
الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَريقِ وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ
آخرت نيكى و نگاهمان دار از آتش سوزان دوزخ و روزيمان گردان در اين شب ياد خود
وَشُكْرَكَ وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ وَالاِْنابَةَ [وَالتَّوْبَةَ] والتَّوْفيقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ
و
سپاسگزاريت را و شوِ و رغبت و بازگشت و توبه به سويت و موفقم دار بدانچه موفق داشتى
بدان
مَحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْمحمد و آل محمد
را درود خدا بر او و بر ايشان باد
دعاى
شب بيست و نهميا مُكَوِّرَ اللَّيْلِ عَلَى النَّهارِ وَمُكَوِّرَ النَّهارِ
عَلَى اللَّيْلِ يا عَليمُ يا
اى
خدائى كه شب را به روز پيچانى و روز را بر شب بپيچانى اى دانا اى
حَكيمُ يا رَبَّ الاَْرْبابِ وَسَيِّدَ الساداتِ لا اِلهَ إلاّ اَنْتَ يا اَقْرَبَ
اِلَىَّ
فرزانه اى پروردگار همه پروردگاران و آقاى همه بزرگان معبودى جز تو نيست اى كه
نزديكترى به من
مِنْ
حَبْلِ الْوَريدِ يا اَللهُ يا اَللهُ يا اَللهُ لَكَ الاَْسْمآءُ الْحُسْنى
وَالاَْمْثالُ
از
رگ گردن اى خدا اى خدا اى خدا از آن تو است نامهاى نيكو و نمونه هاى
الْعُلْيا وَالْكِبْرِياءُ وَالاْلاءُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ
الِ مُحَمَّد
والا و بزرگى و نعمتها از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد
وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ فِى السُّعَدآءِ وَرُوحى مَعَ
الشُّهَدآءِ
و
قرار دهى نام مرا در اين شب در زمره سعادتمندان و روحم را با شهيدان
وَاِحْسانى فى عِلِّيّيِنَ وَاِسآئَتى مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى يَقيناً
تُباشِرُ
و
احسان و نيكيم را در بلندترين درجات و گناهم را آمرزيده و ببخشى بر من يقينى كه
پيوسته ملازم
بِهِ
قَلْبى وَايماناً يُذْهِبُ الشَّكَّ عَنّى وَتُرْضِيَنى بِما قَسَمْتَ لى وَ اتِنا
دل
من باشد و ايمانى كه يكسره شك و ترديد را از من دور سازد و خوشنودم سازى بدانچه
بهره ام كرده اى و به ما
فِى
الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِى الأخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَريقِ
عطا فرما در دنيا نيكى و در آخرت نيكى و نگاهمان دار از عذاب آتش سوزان
وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ وَشُكْرَكَ وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ وَالاِْنابَةَ
وَالتَّوْبَةَ
و
روزيم گردان در اين شب ذكر خود و سپاسگزاريت و شوِ و رغبت بسويت و بازگشت و توبه
وَالتَّوْفيقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ مَحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ
عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ
به
درگاهت را و موفقم دار بدانچه موفق داشتى بدان محمد و آل محمد را كه درود خدا بر او
و بر ايشان باد
دعاى
شب سى اُماَلْحَمْدُ للهِِ لا شَريكَ لَهُ اَلْحَمْدُ للهِِ كَما
يَنْبَغى لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَعِزِّ جَلالِهِ
ستايش مخصوص خدايى است كه شريك ندارد ستايش خاص خدا چنانچه شايسته بزرگوارى ذات و
شوكت جلال او است
وَكَما هُوَ اَهْلُهُ يا قُدُّوسُ يا نُورُ يا نُورَ الْقُدْسِ يا سُبُّوحُ يا
مُنْتَهَى
و
چنانچه سزاوار آن است اى منزه اى روشنى ده اى روشنى مقدس اى پاكيزه از هر عيب اى
آخرين حد
التَّسْبيـحِ يا رَحْمـنُ يا فاعِلَ الرَّحْمَةِ يا اَللهُ يا عَليمُ يا كَبيرُ يا
اَللهُ يا
پاكيزگى اى بخشاينده اى مهر پيشه اى خدا اى دانا اى بزرگوار اى خدا اى
لَطيفُ يا جَليلُ يا اَللهُ يا سَميعُ يا بَصيرُ يا اَللهُ يا اَللهُ يا اَللهُ
لَكَ
با
لطف اى برجسته اى خدا اى شنوا اى بينا اى خدا اى خدا اى خدا از آن
الاَْسْمآءُ الْحُسْنى وَالاَْمْثالُ الْعُلْيا وَالْكِبْرِيآءُ وَالاْلاءُ
اَسْئَلُكَ
تو
است نامهاى نيكو و نمونه هاى والا و بزرگى و نعمتها از تو خواهم
اَنْ
تُـصَـلِّىَ عَـلى مُحَـمَّـد وَاَهْـلِ بَيْتِهِ وَاَنْ تَجْعَـلَ اسْـمى فـى
كه
درود فرستى بر محمد و خاندانش و قرار دهى نامم را در
هذِهِ
اللَّيْلَةِ فِى السُّعَدآءِ وَرُوحى مَعَ الشُّهَدآءِ وَاِحْسانى فى عِلِّيّينَ
اين شب در زمره سعادتمندان و روحم را با شهيدان و احسان و نيكيم را در بلندترين
درجات
وَاِسآئَتى مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى يَقيناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبى وَايماناً
يُذْهِبُ
و
گناهم را آمرزيده و ببخشى به من يقينى كه پيوسته ملازم دل من باشد و ايمانى كه
يكسره
الشَّكَّ عَنّى وَتُرْضِيَنى بِما قَسَمْتَ لى وَآتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً
وَفِى
شك
و ترديد را از من دور سازد و خوشنودم سازى بدانچه نصيبم كرده اى و بدهى به من در
دنيا نيكى و در
الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ الْحَريقِ وَارْزُقْنى فيها ذِكْرَكَ
آخرت نيكى و نگاهم دارى از عذاب آتش سوزان و روزيم كنى در اين شب ذكر خود
وَشُكْرَكَ وَالرَّغْبَةَ اِلَيْكَ وَالاِْنابَةَ وَالتَّوْبَةَ والتَّوْفيقَ لِما
وَفَّقْتَ لَهُ
و
سپاسگزاريت و شوِ و رغبت بسويت و بازگشت و توبه بدرگاهت و موفقم بدارى بدانچه موفق
داشتى بدان
مَحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْمحمد و آل محمد
را درود خدا بر او و بر ايشان باد
كفعمى از سيد بن باقى نقل كرده
كه در شب بيست و يكم مى خوانى: اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا درود فرست
بر
مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد وَاقْسِمْ لى حِلْماً يَسُدُّ عَنّى بابَ الْجَهْلِ
وَهُدىً
محمد و آل محمد و چنان بردباريى بهره ام كن كه ببندد بر من دَرِ نادانى را و هدايتى
تَمُنُّ بِهِ عَلَىَّ مِنْ كُلِّ ضَلالَة وَغِنىً تَسُدُّ بِهِ عَنّى بابَ كُلِّ
فَقْر وَقُوَّةً
به من ده كه
بر من منت نهد از رهانيدن از هر گمراهى و بى نيازيى به من بده كه درهاى انواع فقر
را به تمامى بر من ببندد و نيرويى
تَرُدُّ بِها عَنّى كُلَّ ضَعْف وَعِزّاً تُكْرِمُنى بِهِ عَنْ كُلِّ ذُلٍّ
وَرِفْعَةً
به
من ده كه هرگونه سستى را از من بازگرداند و عزتى كه از هر خوارى مرا گرامى دارى و
رفعت مقامى كه بدان وسيله مرا
تَرْفَعُنى بِها عَنْ كُلِّ ضَعَة وَاَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنّى كُلَّ خَوْف
وَعافِيَةً
از
هر پستى بلند كنى و امنيتى كه بوسيله آن هر ترسى را از من دور كنى و تندرستى كه
بدان وسيله مرا از
تَسْتُرُنى بِها عَنْ كُلِّ بَلاء وَعِلْماً تَفْتَحُ لى بِهِ كُلَّ يَقين
وَيَقيناً تُذْهِبُ
هر
بلايى بپوشانى و دانشى كه به آن هر يقينى را بر من مفتوح گردانى و يقينى كه بدان
وسيله
بِهِ
عَنّى كُلَّ شَكٍّ وَدُعآءً تَبْسُطُ لى بِهِ الاِْجابَةَ فى هذِهِ اللَّيْلَةِ
وَفى
هر
شك و ترديدى را از من دور سازى و دعائى كه اجابتش را بر من بگسترانى در همين امشب و
در
هذِهِ
السّاعَةِ السّاعَةِ السّاعَةِ السّاعَةِ يا كَريمُ وَخَوْفاً تَنْشُرُ لى بِهِ
همين ساعت ... ... ... ... اى بزرگوار و ترسى به من بده كه
كُلَّ
رَحْمَة وَعِصْمَةً تَحُولُ بِها بَيْنى وَبَيْنَ الذُّنُوبِ حَتّى اُفْلِحَ بِها
هر
رحمتى را بدان وسيله بر من بگسترانى و مرا چنان خودنگهدار كن كه همان حالت ميان من
و گناهان حائل شود
عِنْدَ الْمَعْصُومينَ عِنْدَكَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ و روايت شده كه درو بدان وسيله در پيشگاه
معصومين (و خود نگهداران) درگاهت رستگار باشم اى مهربانترين مهربانان * * * * * * *
شب بيست و يكم حمّاد بن عثمان
بر حضرت صادِ(عليه السلام) وارد شد حضرت سؤال كرد كه غسل كرده اى عرض كرد بلى
فدايت شوم پس حضرت حصيرى طلبيد و حمّاد را نزديك خود طلبيد و مشغول نماز شد و
پيوسته آن حضرت نماز خواند و حمّاد نيز خود را به آن حضرت چسبانيده بود و نماز
مى خواند تا از نمازهاى خويش فارغ شدند پس آن حضرت دعا كرد و حمّاد آمين گفت تا صبح
طلوع كرد آن جناب اذان و اقامه گفت و بعض از غِلْمان خود را طلبيد و پيش ايستاد و
نماز صبح خواند در ركعت اوّل حمد و قدر و در دويّم حمد و توحيد خواند و بعد از نماز
مشغول به تسبيح و تحميد و تقديس و ثناى بر خدا و صلوات بر پيغمبر(صلى الله عليه وآله)
و دعا براى مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات شد پس سر به سجده نهاد و مقدار يك
ساعت بجز نفس چيزى از آن جناب شنيده نشد پس از آن اين دعا را خواند لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ
مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالاَْبْصارِ تا آخر دعا كه در اقبالست و شيخ كلينى روايت كرده كه حضرت باقر(عليه السلام) در شب
بيست و يكم و بيست و سيّم دعا مى خواند تا نيمه شب و بعد از آن شروع مى نمود به
نماز خـوانـدن و بدانكه
در هر شب از شبهاى اين دهه غسل مستحب است و روايت شده كـه حضرت رسول(صلى الله عليه وآله)
در هر شب اين دهه غسل مى كرد و اعتكاف در اين دهه مستحب
است و فضيلت بسيار دارد و افضل اوقات اعتكاف است و روايت شده كه مقابل
دو حجّ و دو عمره است: وَكانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ اِذا كانَ
*
* * * * * * * * * * رسم رسول خدا صلى اللّه عليه و آله چنان بود كه چون
الْعَشْرُ الاَْواخِرَ اعْتَكَفَ فِى الْمَسْجِدِ وَضُرِبَتْ لَهُ قُبَّةٌ مِنْ
شَعْر وَشَمَّرَ
دهه آخر ماه رمضان مى شد در مسجد معتكف مى شد و چادرى موئين برايش مى زدند و كمر را
محكم
الْميزَرَ وَطَوى فِراشَهُ و بدانكه در
اين شب در سنه چهلم واقع شد شهادت مولاى
مى بست و بستر خواب را جمع مى كرد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *ما حضرت اميرالمؤمنين(عليه
السلام) و در اين شب تجديد مى شود احزان آل محمّد(عليهم السلام) و
اشياع ايشان و روايت شده
كه در آن شب مانند شب شهادت امام حسين(عليه السلام) برداشته نشد سنگى از روى زمين مگر آنكه در
زير آن خون تازه بود شيخ
مفيد فرموده كه در اين شب صلوات بسيار بفرستد و سعى و كوشش كند در نفرين بر ظالمان
آل محمد(عليهم السلام) و لعن بر قاتل اميرالمؤمنين(عليه
السلام) روز بيست و يكم روز قتل حضرت
اميرالمؤمنين(عليه السلام) و مناسبست زيارت آن جناب و كلمات حضرت خضر(عليه السلام) كه به
منزله زيارت آن حضرتست در اين روز. شب
بيست و سيّم در هَدِيّة الزّائر ذكر شده از دو شب قدر سابق افضل
است و از احاديث بسيار
مُستَفاد مى شود كه شب قدر همين است و اين شب جهنى است و در اين شب جميع امور بر
وفق حكمت مقدّر مى گردد وازبراى اين شب
غير از اعمالى كه با دو شب سابق شريكست چند عمل ديگر است
اوّل خواندن سوره عنكبوت و رُوم كه حضرت صادِ(عليه
السلام) قَسم ياد فرموده كه خواننده اين دو سوره دراين
شب از اهل بهشت است دوّم خواندن
حـم دُخان سيّم خواندن
سوره قَدر هزار مرتبه چهارم
آنكه تكرار كند در اين شب بلكه در تمام اوقات اين دعا را اَللّـهُمَّ كُنْ
لِوَلِيِّكَ «الخ» و ذكر آن در ضمن
ادعيه شبهاى دهه آخر بعد از دعاء شب بيست و سيّم گذشت پنجم
بخواند:
اَللّـهُمَّ امْدُدْ لى فى عُمْرى وَاَوْسِعْ لى فى رِزْقى
*
* * * * * * * خدايا دراز كن عمرم را و فراخ كن روزيم را
وَاَصِحَّ لى جِسْمى وَبَلِّغْنى اَمَلى وَاِنْ كُنْتُ مِنَ الاَْشْقِيآءِ
فَاْمحُنى
و
سالم گردان تنم را و برسانم به آرزويم و اگر در زمره بدبختان هستم تو نامم را از
مِنَ
الاَْشْقِيآءِ وَاْكتُبْنى مِنَ السُّعَدآءِ فَاِنَّكَ قُلْتَ فى كِتابِكَ
الْمُنْزَلِ
سلك آنان پاك كن و در زمره سعادتمندانم ثبت كن زيرا تو خودت در كتابى كه
عَلى نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ يَمْحُو اللهُ ما يَشآءُ
وَيُثْبِتُ
بر
پيامبر مرسلت(صلى الله عليه وآله) نازل فرمودى
چنين گفتى: «خدا هر چه خواهد محو مى كند و ثبت مى كند
وَعِنْدَهُ اُمُّ الْكِتابِ * ششم بخواند:
اَللّـهُمَّ اجْعَلْ فيـما تَقْضى وَفيـما
و
نزد او است اصل كتاب» * * * * * * خدايا قرار ده در آنچه حكم
كرده و
تُقَدِّرُ مِنَ الاَْمْرِ الْمَحْتُومِ وَفيـما تَفْرُُِ مِنَ الاَْمْرِ الْحَكيمِ
فى لَيْلَةِ
مقدر فرموده اى از فرمان حتمى خود و در آنچه جدا كنى از دستور حكيمانه ات در شب
الْقَدْرِ مِنَ الْقَضآءِ الَّذى لا يُرَدُّ وَلا يُبَدَّلُ اَنْ تَكْتُبَنى مِنْ
حُجّاجِ
قدر از آن حكمى كه بازگشت ندارد و تغيير پذير نيست كه بنويسى مرا از حاجيان
بَيْتِكَ الْحَرامِ فى عامى هذَا الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمُ
خانه محترم كعبه ات در همين امسال آنانكه حجشان مقبول و سعيشان
الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئاتُهُمْ وَاجْعَلْ فيـما
تَقْضى
مورد تقدير و گناهانشان آمرزيده و اعمال بدشان بخشوده شده و مقرر فرما در آنچه
وَتُقَدِّرُ اَنْ تُطيلَ عُمْرى وَتُوَسِّعَ لى فى رِزْقى * هفتم بخواند اين دعا راكه
حكم كرده و مقدر فرموده اى كه عمرم را طولانى كنى و در روزيم وسعت دهى * * * * * * *
* * * * *
در اقبال است يا باطِناً فى ظُهُورِهِ
وَيا ظاهِراً فى بُطُونِهِ وَيا باطِناً لَيْسَ
*
* * * * اى كه نهان است در عين آشكاريش و اى كه آشكار است در عين نهانيش و اى
نهانى كه در
يَخْفى وَيا ظاهِراً لَيْسَ يُرى يا مَوْصُوفاً لا يَبْلُغُ بِكَيْنُونَتِهِ
خفا نيستى و اى آشكارى كه ديده نشوى اى كه توصيفت كنند ولى هيچ وصفى به كنه ذات تو
نرسد
مَوْصُوفٌ وَلا حَدٌّ مَحْدُودٌ وَيا غآئِباً غَيْرَ مَفْقُود وَيا شاهِداً غَيْرَ
و
هيچ حدى محدودت نكند و اى كه پيدائى ولى گم نشده اى و اى كه حاضرى ولى مشهود
مَشْهُـود يُطْـلَبُ فَيُـصابُ وَلَمْ يَخْلُ مِنْهُ السَّمـواتُ وَالاَْرْضُ
نشوى تو را طلب كنند و به مقصود نائل گردند، از تو خالى نيست آسمانها و زمين
وَمابَيْنَهُما طَرْفَةَ عَيْن لا يُدْرَكُ بِكَيْف وَلا يُؤَيَّنُ بِاَيْن وَلا
بِحَيْث
و
مابين آندو يك چشم برهم زدن، به چگونگى در نيائى و به جائى و سوئى اندر نشوى
اَنْتَ نُورُ النُّورِ وَرَبُّ الاَْرْبابِ اَحَطْتَ بِجَميـعِ الاُْمُورِ سُبْحانَ
مَنْ
توئى روشنى نور و پروردگار همه پروردگاران به تمام امور احاطه دارى منزه خدائى كه
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ وَهُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ سُبْحانَ مَنْ هُوَ هكَذا
وَلا
نيست مانندش چيزى و او است شنواى بينا منزه است آنكه او چنين است و جز او ديگرى
هكَذا
غَيْرُهُ پس دعا
مى كنى بدانچه بخواهى هشتم
آنكه غير از غسل اوّل شب غسـلى
چنين نخواهد بود * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * *
نيز در آخر شب كند و بدانكه از
براى غسل و احياء اين شب و زيارت امام حسين(عليه السلام) و صد ركعت نماز فضيلت بسيار و تأكيد شده شيخ در تهذيب روايت كرده از ابوبصير از
حضرت صادِ(عليه السلام) كه فرمود در شبى كه اميد مى رود شب قَدر باشد صد ركعت
نماز كن بخوان در هر ركعت قُلْ هُوَاللّهُ اَحَدٌ را ده مرتبه گفتم فدايت شوم اگر قوّت نداشته
باشم ايستاده بجا آورم فرمود نشسته بجا آور گفتم اگر قوّت نداشته باشم نشسته بجا
آورم فرمود بجا آور به همان حالى كه به قفا خفته اى در فراش خود و از
دعائم الاسلام روايتست كه حضرت رسول(صلى
الله عليه وآله) در دهه آخر ماه رمضان رختخواب خود را جمع
مى كرد و كمر خود را محكم مى بست براى عبادت و در شب بيست و سيّم اهل خود را بيدار
مى كرد و آنها را كه خواب رُبُوده بود آب بصورتشان مى پاچيد و حضرت فاطمه صلوات
الله عليها نمى گذاشت در اين شب احدى از اهلش بخوابد و علاج مى فرمود خواب آنها را
به كمى طعام و مهيّا مى كرد آنها را براى احياء آن شب از روز يعنى امر مى فرمود كه
روز را خواب و استراحت كنند كه شب خوابشان نبرد و احيا بدارندومى فرمود
محروم كسى است كه ازخير امشب محروم بماند و روايت شده كه حضرت
صادِ(عليه
السلام) سخت مريض شده بود چون
شب بيست و سيّم ماه رمضان شد موالى خود را امر فرمود كه حركتش دادند به مسجد بردند
و آن شب را در مسجد بود تا به صبح علامه
مجلسى(ره) فرموده كه هر مقدار قرآن كه ممكن باشد در اين شب بخواند
و دعاهاى صحيفه كامله را بخواند خصوصاً
دعاى مكارم الاخلاِ و دعاى توبه و روزهاى اين شبها را نيز بايد حرمت داشت و به
عبادت و تلاوت و دعا به سَر آورد زيرا كه در احاديث معتبره وارد شده است كه روز قدر
در فضيلت مثل شب قدر است شب بيست و هفتم
بالخصوص غسل وارد شده و منقولست كه حضرت امام زين العابدين(عليه
السلام) در اين شب اين دعا را مكرر مى خواند
از اوّل شب تا به آخر شب:
اَللّـهُمَّ ارْزُقْنِى التَّجافِىَ عَنْ دارِ الغُرُورِ وَالاِْنابَةَ
*
* * * * * * * خدايا روزيم كن دورى گزيدن از خانه فريب (ناپايدار) و بازگشت
اِلـى
دارِ الْخُـلُودِ وَالاِْسْتِـعْدادَ لِلْـمَـوْتِ قَبْـلَ حُلُـولِ الْفَــوْتِبسوى خانه
جاويدان و آماده شدن براى مرگ پيش از رسيدن آن
شـب بسـيار مـباركى اسـت و
ازبراى اين شب چند عمل است اوّل
غسل دوّم زيـارت امام
حسين(عليه السلام) سيّم
خواندن سوره انعام و كهف و يـس و صد مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللهَ وَاَتُوبُ اِلَيْهِ
چهارم بخواند اين دعا را كه شيخ كلينى از حضرت صادِ(عليه
السلام) نقل كرده: اَللّـهُمَّ هذا
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا اين
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذى اَنْزَلْتَ فيهِ الْقُرْ انَ وَقَدْ تَصَرَّمَ وَاَعُوذُ
بِوَجْهِكَ
ماه رمضانى است كه در آن قرآن را نازل فرمودى و اكنون رو برفتن است و پناه مى برم
به ذات
الْكَريمِ يا رَبِّ اَنْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ مِ2نْ لَيْلَتى هذِهِ اَوْ يَتَصَرَّمَ
شَهْرُ رَمَضانَ
بزرگوارت اى پروردگار من كه سپيده دم امشب بر من بزند يا ماه رمضان بر من بگذرد
وَلَكَ قِبَلى تَبِعَةٌ اَوْ ذَنْبٌ تُريدُ اَنْ تُعَذِّبَنى بِهِ يَوْمَ اَلْقاكَ * پنجم بخواندو از تو در پيش من پيگرد يا گناهى باشد كه بخواهى
مرا در روز ديدارت عذاب فرمائى * * * * * *
دعاء يا مُدَبِّرَ الاُْمُورِ كه در اعمال شب بيست و سيّم گذشت ششم وداع كند ماه رمضان را به دعاهاى
وداع كه شيخ كلينى و صدوِ و شيخ مفيد و طوسى و سيد بن طاووس رضوان الله عَلَيهم نقل
كرده اند و شايد بهترين آنها دعاى چهل و پنجم صحيفه كامله باشد و سيّد بن طاووس
روايت كرده است از حضرت صادِ(عليه السلام) كه هر كه در شب آخر ماه رمضان وداع كند آن
ماه شريف را و بگويد: اَللّـهُمَّ لا تَجْعَلْهُ
اخِرَ الْعَهْدِ مِنْ صِيامى لِشَهْرِ
*
* * * * * * * خدايا قرارش مده آخرين ديدار از روزه ام در ماه
رَمَضانَ وَاَعُوذُ بِكَ اَنْ يَطْلُعَ فَجْرُ هذِهِ اللَّيْلَةِ اِلاّ وَقَدْ
غَفَـرْتَ لـىرمضان و پناه مى برم به تو از آنكه سپيده دم امشب بر من بزند جز آنكه
مرا آمرزيده باشى
بيامرزد حق تعالى او را پيش از
آنكه صبح كند و روزى فرمايد او را توبه و اِنابه سيد و شيخ صدوِ از جابربن عبدالله انصارى روايت كرده اند كه
گفت رفتم به خدمت حضرت رسول(صلى الله عليه وآله)در
جمعه آخر ماه رمضان چون نظر آن حضرت بر من افتاد فرمود كه اى جابر اين آخر
جمعه اى است از ماه رمضان پس آن را وداع كن و بگو: اَللّـهُمَّ لا تَجْعَلْهُ
اخِرَ الْعَهْدِ
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا قرارش مده آخرين
ديدار ما
مِنْ
صِيامِنا اِيّاهُ فَاِنْ جَعَلْتَهُ فَاجْعَلْنى مَرْحُوماً وَلا تَجْعَلنى
مَحْرُوماًاز روزه مان در
ماه رمضان و اگر چنين كرده اى پس مرا مورد رحمت قرار ده و قرارم مده در زمره
محرومان
پس بدرستى كه
هر كه اين دعا را در اين روز بخواند به يكى از دو خصلت نيكو ظفر مى يابد يا به
رسيدن به ماه رمضان آينده يا به آمرزش خدا و رحمت بى انتها و سيد بن طاووس و كفعمى نقل كرده اند از حضرت رسول(صلى الله عليه وآله)كه
فرمود هر كه در شب آخر ماه رمضان ده ركعت نماز گذارد بخواند در هر ركعت حمد يك
مرتبه و قُلْ هُوَاللّهُ اَحَدٌ ده مرتبه بگويد در ركوع و سجود ده مرتبه سُبْحانَ اللهِ وَالْحَمْدُ
للهِِ وَلا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ وَاللهُ اَكْبَرُ و بعد از هر دو ركعت تشهّد بخواند و سلام دهد
و چون از تمام ده ركعت فارغ شد و سلام داد هزار مرتبه استغفار كند [اَسْتَغْفِرُاللهَ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ
]و بـعـد
از استغفار سر به سجده گذارد و
بگويد در حال سجود: يا حِىُّ يا قَيُّومُ يا ذَاالْجَلالِ
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اى زنده اى پاينده اى صاحب
جلالت
وَالاِْكْرامِ يا رَحْمنَ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَرَحيمَهُما يا اَرْحَمَ
الرّاحِمينَ يا
و
بزرگوارى اى بخشاينده دنيا و آخرت و مهربان آن دو اى مهربانترين مهربانان اى
اِلـهَ الاَْوَّلينَ وَالاْخِرينَ اِغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَتَقَبَّلْ مِنّا
صَلواتَنا
معبود پيشينان و پسينيان گناهانمان را بيامرز و نمازها و روزه ها
وَصِيامَنا وَقِيامَنا
قسم به حق آنكه مرا براستى به نبوت مبعوث فرموده كه جبرئيل مرا
و
شب زنده داريهامان را بپذير * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * *
خبر داد از اسرافيل از پروردگار
خود تبارك و تعالى كه سر از سجده برنداشته باشد كه بيامرزد خدا او را و قبول فرمايد
از او ماه رمضان را و بگذرد از گناهان او «الخبر» و اين نماز در شب عيد فطر نيز
روايت شده ولكن در آن روايتست كه تسبيح اربع را در ركوع و سجود عوض تسبيح ركوع و
سجود بخواند و به جاى اِغْفِرْلَنا ذُنُوبَنا تا به آخر دارد اِغْفِرْلى ذُنُوبى وَ
تَقَبَّلْ صَوْمى وَ صَلوتى وَ قِيامى روز سى ام سيد براى روز آخر دعائى نقل كرده كه اوّلش اين است اَللّـهُمَّ اِنَّكَ
اَرْحَمُ الرّاحِمينَ
و چون در اين روز غالب مردم قرآن ختم مى كنند سزاوار است كه بعد از ختـم بخـوانند
دعاى چهل و دوّم صحيفه كامله را و اگر خواسته باشند اين دعاى مختصـر را
بخوانند كه شيخ از اميرالمؤمنين(عليه
السلام) نقل كرده: اَللّـهُمَّ اشْرَحْ
بِالْقُرْ انِ صَدْرى
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا سينه ام را بوسيله
قرآن بگشا
وَاسْتَعْمِلْ بِالْقُر انِ بَدَنى وَنَوِّرْ بِالْقُر انِ بَصَرى وَاَطْلِقْ
بِالْقُر انِ
و
به كار انداز به دستورات قرآن بدنم را و روشن گردان بوسيله قرآن ديده ام را و باز
كن به قرآن
لِسانى وَاَعِنّى عَلَيْهِ ما اَبْقَيْتَنى فَاِنَّهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ
بِكَ و نيز
زبانم را و كمكم ده به (عمل) بدان تا زنده ام دارى زيرا هيچ جنبش و نيرويى نيست جز
به تو * * * * * *
بخواند اين دعا را كه از حضرت
اميرالمؤمنين(عليه السلام) نيز روايت شده: اَللّـهُمَّ اِنِّى اَسْئَلُكَ
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا از تو خواهم
اِخْباتَ الْمُخْبِتينَ وَاِخْلاصَ الْمُوقِنينَ وَمُرافَقَةَ الاَْبْرارِ
وَاسْتِحْقاَِ
اطمينان و خشوع خاشعان درگاهت را و اخلاص اهل يقين و رفاقت با نيكان و استحقاِ پيدا
كردن
حَقائِقِ الاْيمانِ وَالْغَنيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَالسَّلامَةَ مِنْ كُلِّ اِثْم
وَوُجُوبَ
براى درك حقايق ايمان و نصيبى از هر خير و سلامتى از هر گناه و لازم شدن
رَحْمَتِـكَ وَعـَزآئِمَ مَغْفِرَتِكَ وَالْفَوْزَ بِـالْجَـنَّةِ وَالنَّجاةَ
مِـنَ النّـارِمهر و رحمتت و
موجبات آمرزشت و رسيدن به بهشت و رهائى از دوزخ