|
به نام خداوند بخشنده مهربان |
|
همانا گشايشي آشكار در كار تو پديد آورديم.﴿1﴾ تا سرانجام خداوند گناه نخستين و اخير [امت] تو را براي تو بيامرزد و نعمتش را بر تو به كمال برساند و تو را به راهي راست هدايت فرمايد.﴿2﴾ و خداوند تو را به نصرتي پيروزمندانه ياري دهد.﴿3﴾ هموست كه آرامش را در دلهاي مومنان جاي داد، تا ايماني بر ايمانشان بيفزايند، و سپاههاي آسمان و زمين خداوند راست، و خداوند داناي فرزانه است.﴿4﴾ تا سرانجام مردان مومن و زنان مومن را به بوستانهايي كه جويباران از فرو دست آن جاري است درآورد، كه جاودانه در آنجا هستند، و سيئاتشان را از ايشان بزدايد، و اين نزد خداوند رستگاري بزرگي است.﴿5﴾ و تا مردان منافق و زنان منافق و مردان مشرك و زنان مشرك را كه درباره خداوند بدانديشند، عذاب كند، گردش بد روزگار بر آنان باد و خداوند بر آنان خشم گرفته و لعنت آورده و برايشان دوزخ را آماده ساخته است و بد سرانجامي است.﴿6﴾ و سپاههاي آسمان و زمين خداوند راست، و خداوند پيروزمند فرزانه است.﴿7﴾ همانا ما تو را گواه و مژده بخش و هشداردهنده فرستاده ايم.﴿8﴾ تا به خداوند و پيامبر او ايمان آوريد و او [پيامبر] را گرامي داريد و بزرگ شماريد و [خداوند را] بامدادان و شامگاهان تسبيح گوييد.﴿9﴾ بي گمان كساني كه با تو بيعت مي كنند، در واقع با خداوند بيعت مي كنند، دست خداوند برفراز دست ايشان است، پس هر كس كه پيمان شكند، همانا به زيان خويش پيمان شكسته است، و هر كس به آنچه با خداوند پيمان بسته است، وفا كند، زودا كه به او پاداش بزرگ ببخشد.﴿10﴾ به زودي واپسماندگان اعرابي [/جهادگريزان باديه نشين] به تو گويند اموال ما و خانواده هايمان ما را [از همراهي با شما] مشغول داشت، پس براي ما آمرزش بخواه ، به زبانهايشان چيزي را مي گويند كه در دلهايشان نيست، بگو پس چه كسي در برابر خداوند -اگر در حق شما زياني يا در حق شما سودي بخواهد- از شما حمايت خواهد كرد؟ آري خداوند به آنچه مي كنيد آگاه است.﴿11﴾ حق اين است كه گمان مي كرديد كه پيامبر و مومنان هرگز به سوي خانواده هايشان باز نمي گردند، و اين امر در دلهايتان آراسته جلوه داده شد، و بدانديشي كرديد و قومي ورشكسته شديد.﴿12﴾ و هر كس به خداوند و پيامبر او ايمان نياورد [بداند كه ] ما براي كافران آتشي افروخته آماده ساخته ايم.﴿13﴾ و فرمانروايي آسمانها و زمين خداوند راست، كه هر كس را بخواهد مي آمرزد و هر كس را بخواهد عذاب مي كند، و خداوند آمرزگار مهربان است.﴿14﴾ چون به سوي غنايم راه بريد كه آن را به دست آوريد، زودا كه واپس ماندگان گويند ما را بگذاريد كه از شما پيروي كنيم. مي خواهند حكم الهي را دگرگون كنند، بگو هرگز از ما پيروي نخواهيد كرد، خداوند پيشاپيش درباره شما چنين گفته است، زودا كه [در پاسخ شما] گويند خير، شما به ما رشك مي بريد، حق اين است جز اندكي در نمي يابند.﴿15﴾ به واپس ماندگان اعرابي [جهادگريزان باديه نشين] بگو زودا كه به سوي قومي ستيزه جوي سهمگين خوانده شويد كه با ايشان كارزار كنيد، يا آنكه آنان مسلمان شوند، پس اگر اطاعت كنيد، خداوند پاداشي نيكو به شما بدهد و اگر روي برتابيد، چنانكه پيشتر هم روي برتافته بوديد، به عذابي دردناك عذابتان كند.﴿16﴾ [البته ] بر نابينا ايرادي نيست، و بر لنگ ايرادي نيست، و بر بيمار هم ايرادي نيست، و هر كس از خداوند و پيامبرش اطاعت كند، به بوستانهايي كه جويباران از فرو دست آن جاري است، درآوردشان، و هر كس روي برتابد، به عذابي دردناك عذابش كند.﴿17﴾ به راستي كه خداوند از مومنان، چون با تو در زير آن درخت بيعت كردند، خشنود شد، و مي دانست كه در دلهايشان چيست، و آنگاه آرامش [خود] را بر آنان نازل كرد و به پيروزي اي نزديك پاداششان داد.﴿18﴾ و نيز غنايمي بسيار كه به آن دستيابند، و خداوند پيروزمند فرزانه است.﴿19﴾ خداوند به شما غنايم بسياري وعده كرده است كه بر آن دست يابيد، و اين را براي شما پيش انداخت، و دستان مردم [مخالف] را از شما بازداشت، تا اين امر نشانه عبرتي براي مومنان باشد، و شما را به راهي راست هدايت كند.﴿20﴾ و موردي ديگر كه هنوز به آن دست نيافته ايد، ولي خداوند به آن احاطه دارد، و خداوند بر همه چيز تواناست.﴿21﴾ و اگر كافران با شما به كارزار برخيزند، بي شك به شما پشت خواهند كرد، سپس نه ياري و نه ياوري يابند.﴿22﴾ اين سنت الهي است كه پيشتر نيز جاري بوده است، و هرگز در سنت الهي تغيير و تبديلي نخواهي يافت.﴿23﴾ و هموست كه پس از آنكه شما را بر ايشان پيروزي داد، در ميان مكه دستان ايشان را از شما، و دستان شما را از ايشان بازداشت، و خداوند به آنچه مي كنيد بيناست.﴿24﴾ آنان بودند كه كفرورزيدند و شما را از مسجدالحرام باز داشتند و نگذاشتند قرباني [شما] كه باز داشته شده بود، به محل [قربانگاه ]اش برسد، و اگر [در مكه ] مردان و زنان [مستضعف] با ايماني نبودند كه [ممكن بود] بي آنكه آنان را بشناسيد، ندانسته پايمالشان كنيد و تاوانشان بر شما بماند [فرمان حمله به مكه مي داديم] تا خدا هر كه را بخواهد در جوار رحمت خويش درآورد. اگر [كافران و مومنان] از هم متمايز مي شدند، قطعا از ميان آنان كافران را به عذاب دردناكي معذب مي داشتيم.﴿25﴾ چنين بود كه كافران در دلهايشان حميت -حميت جاهليت- آوردند، ولي خداوند آرامشش را بر پيامبرش و بر مومنان نازل كرد و آنان را پايبند حكم تقوا ساخت، و به آن سزاوارتر و اهل آن بودند، و خداوند به همه چيز داناست.﴿26﴾ به راستي كه خداوند روياي پيامبرش را به حقيقت پيوست، كه شما ان شا، الله در امن و امان و حلق و تقصير كرده وارد مسجدالحرام خواهيد شد بي آنكه بيمي داشته باشيد، و او چيزي را كه شما نمي دانيد مي داند و جز اين نيز پيروزي اي نزديك نصيب شما گردانده است.﴿27﴾ او كسي است كه پيامبرش را با هدايت و دين حق فرستاده است، تا آن را بر همه اديان پيروز گرداند، و خداوند گواهي را بس.﴿28﴾ محمد پيامبر الهي است و كساني كه با او هستند بر كافران سختگير و با خودشان مهربانند، آنان را راكع و ساجد بيني كه در طلب بخشش و خشنودي خداوند، نشانه آنان در چهره هايشان از اثر سجود [آشكار] است، و اين است توصيف آنان در تورات، و توصيف آنان در انجيل هست، همانند نهالي كه جوانه اش را برآورد، و آن را نيرومند سازد و ستبر گردد و بر ساقه هايش بايستد، و كشاورزان را شاد و شگفتزده سازد، تا از [ديدن] ايشان كافران را به خشم آورد، خداوند به كساني از ايشان كه ايمان آورده اند و كارهاي شايسته كرده اند، آمرزش و پاداشي بزرگ وعده داده است.﴿29﴾
|