به  نام خداوند بخشنده  مهربان

بزرگا كسي  كه  فرقان را بر بنده اش نازل كرد تا هشداردهنده  جهانيان باشد.﴿1﴾

كسي  كه  فرمانروايي  آسمانها و زمين از آن اوست، و فرزندي  برنگزيده  است، و در فرمانروايي  شريكي  ندارد، و همه چيز را آفريده  است و به  اندازه اش مقرر داشته  است.﴿2﴾

و [مشركان] به  جاي  او خداياني  را به  پرستش گرفته اند كه  چيزي  نيافريده اند و خود آفريده  شده اند، و براي  خود اختيار زيان و سودي  ندارند و اختيار ميراندن و زنده داشتن و برانگيختن ندارند.﴿3﴾

و كافران گفتند اين [قرآن] جز افترايي  نيست كه  آن را بر ساخته  است و گروهي  ديگر بر آن ياريش داده اند، به  راستي  كه  ستم و بهتاني  در ميان آوردند.﴿4﴾

و گفتند افسانه هاي  پيشينيان است كه  براي  خود نسخه  بر داشته  است، و آن بامداد و شامگاه  بر او خوانده  مي شود.﴿5﴾

بگو آن را كسي  نازل كرده  است كه  نهانيهاي  آسمان و زمين را مي داند، او آمرزگار مهربان است.﴿6﴾

و گفتند اين چه  پيامبري  است كه  غذا مي خورد و در بازارها راه  مي رود، چرا فرشته اي  با او فرستاده  نشده  است كه  همراه  او هشداردهنده  باشد.﴿7﴾

يا چرا گنجي  بر او نازل نمي شود، يا چرا باغي  ندارد كه  از [بار و بر] آن بخورد، و مشركان گفتند كه  جز از مردي  جادوزده  پيروي  نمي كنيد.﴿8﴾

بنگر كه  چگونه  براي  تو مثل مي زنند و گمراه  شده اند و راهي  [به  جايي ] نمي توانند برد.﴿9﴾

بزرگا كسي  كه  اگر خواهد براي  تو بهتر از اين پديد آورد: بوستانهايي  كه  جويباران از فرودست آن جاري  است، و برايت كوشكها قرار دهد.﴿10﴾

حق اين است كه  قيامت را انكار كرده اند، و براي  منكر قيامت آتشي  فروزان آماده  ساخته ايم.﴿11﴾

چون [دوزخ] از فاصله اي  دور آنان را ببيند، خشم و خروشي  از آن مي شنوند.﴿12﴾

و چون دست و پا بسته  در تنگنايي  از آن انداخته  شوند، آنجاست كه  زاري  كنند.﴿13﴾

در آنجا هر چه  خواهند هست و جاويدانند، اين بر پروردگارت وعده اي  واجب است.﴿16﴾

و روزي  كه  آنان را با آنچه  به  جاي  خدا پرستيده اند، گرد آورد، [به  آنان] گويد آيا شما اين بندگان مرا گمراه  كرديد؟ يا آنكه  خود ايشان ره  گم كردند.﴿17﴾

گويند پاكا كه  تويي ، ما را نرسد كه  به  جاي  تو سروري  بگيريم، ولي  ايشان و پدرانشان را چندان برخوردار گرداندي  كه  پند [قرآن] را فراموش كردند، و قومي  سردرگم شدند.﴿18﴾

و به  راستي  گفته هاي  [باطل] شما را تخطئه  كردند، پس نه  چاره اي  توانيد و نه  نصرتي  يابيد، و هر كس از شما كه  ستم [شرك]ورزيده  باشد، به  او عذابي  سهمگين مي چشانيم.﴿19﴾

و پيش از تو كسي  از پيامبران را نفرستاديم مگر آنكه  غذا مي خوردند و در بازارها راه  مي رفتند، و بعضي  از شما را مايه  آزمون بعضي  ديگر ساخته ايم آيا شكيبايي  مي ورزيد؟ و پروردگار تو بيناست.﴿20﴾

و كساني  كه  به  لقاي  ما اميد ندارند گويند چرا فرشتگان بر ما نازل نمي شوند، يا چرا پروردگارمان را نمي بينيم؟ در دلشان استكباري ورزيدند و سركشي  بزرگي  كردند.﴿21﴾

روزي  كه  فرشتگان را ببينند، آن روز بشارتي  براي  گناهكاران نيست، و گويند حرمان نصيب شماست.﴿22﴾

و به  هرگونه  كاري  كه  كرده اند مي پردازيم و آن را هيچ و پوچ مي گردانيم.﴿23﴾

در آن روز بهشتيان خوش جايگاه تر و مرفه ترند.﴿24﴾

و روزي  كه  آسمان با ابرها بشكافد و فرشتگان فرو فرستاده  شوند.﴿25﴾

در چنين روزي  فرمانروايي  بر حق از آن خداوند رحمان است، و روزي  است كه  بر كافران سخت و سنگين است.﴿26﴾

و روزي  است كه  ستمكار [مشرك] دست [حسرت] مي گزد و مي گويد كاش من راه  [پيروي  از] پيامبر را پيش مي گرفتم.﴿27﴾

واي  بر من كاش من فلاني  را دوست نمي گرفتم.﴿28﴾

او مرا از پند [قرآن] پس از آنكه  برايم آمده  بود، دور و گمراه  كرد، و شيطان تنها گذار انسان است.﴿29﴾

و پيامبر گويد پروردگارا قوم من اين قرآن را وانهادند.﴿30﴾

و بدينسان براي  هر پيامبري  دشمني  از گناهكاران قرار داديم، و پروردگارت بس رهنما و ياور است.﴿31﴾

و كافران گويند چرا قرآن يكباره  بر او نازل نمي شود؟ بدينسان [نازل مي شود] تا دل تو را به  آن استوار داريم و آن را چنانكه  بايد و شايد بخوانيم.﴿32﴾

و [كافران] به  نزد تو هيچ مثلي  نياورند، مگر آنكه  [جوابي ] بر حق و خوش بيانتر برايت بياوريم.﴿33﴾

  آري ] كساني  كه  به  سوي  جهنم بر روي  چهره هايشان محشور شوند، اينان بدمرتبه تر و گمراه ترند.]﴿34﴾

و به  راستي  به  موسي  كتاب آسماني  داديم و برادرش هارون را همراه  او دستيار گردانديم.﴿35﴾

آنگاه  گفتيم كه  به  سوي  قومي  كه  آيات ما را دروغ انگاشتند برويد، آنگاه  به  كلي  نابودشان كرديم.﴿36﴾

و قوم نوح چون پيامبران را دروغگو انگاشتند، غرقه شان كرديم و آنان را براي  مردم مايه  عبرت ساختيم، و براي  ستمكاران [مشرك] عذابي  دردناك آماده  ساختيم.﴿37﴾

و عاد و ثمود و اصحاب رس و نسلهايي  فراوان را در ميان اينان [هلاك كرديم.﴿38﴾]

و براي  هر يك مثلها زديم و همه  را يكايك هلاك ساختيم.﴿39﴾

و به  سراغ شهري  كه  بر آن باران بلا باريده  شده  بود، رفتند، آيا آن را نمي ديدند، يا بلكه  اميدي  به  حشر و نشر نداشتند.﴿40﴾

و چون تو را مي ديدند جز به  ريشخندت نمي گرفتند [و مي گفتند] آيا اين همان كسي  است كه  خداوند به  پيامبري  برانگيخته  است؟﴿41﴾

چه  بسا نزديك بود كه  ما را از پرستش خدايانمان -اگر در راه  آنان مقاومت نمي كرديم- بيراه  كند، و به  زودي ، چون عذاب را بينند، بدانند كه  چه  كسي  گمراه تر است.﴿42﴾

آيا آن كس را كه  هواي  نفسش را خداي  خود گرفته  بود، نديده اي ، آيا تو نگهبان او هستي ؟﴿43﴾

يا گمان مي كني  كه  بيشترينه  آنان گوش شنوا دارند يا تعقل مي كنند، آنان جز همانند چارپايان نيستند، بلكه  ايشان گمراه ترند.﴿44﴾

آيا نينديشيده اي  كه  پروردگارت چگونه  سايه  را مي گسترد، و اگر مي خواست آن را ساكن مي گرداند، سپس خورشيد را نمايانگر آن مي گردانيم.﴿45﴾

سپس آن را اندك اندك به  سوي  خود باز مي گيريم.﴿46﴾

و او كسي  است كه  شب را براي  شما پرده پوش و خواب را آرامبخش گرداند و روز را مايه  جنب و جوش ساخت.﴿47﴾

و او كسي  است كه  بادها را پيشاپيش رحمتش [باران] مژده بخش مي فرستد، و از آسمان آبي  بس پاكيزه  فرو فرستاديم.﴿48﴾

تا بدان سرزميني  پژمرده  را زنده  گردانيم و آن را به  چارپايان و مردمان بسياري  از آنان كه  آفريده ايمشان مي نوشانيم.﴿49﴾

و به  راستي  كه  آن را گونه گونه  برايشان بيان داشتيم تا پند گيرند، و بيشترينه  مردم، چيزي  غير از ناسپاسي  نخواستند.﴿50﴾

و اگر مي خواستيم در هر شهري  [پيامبر] هشداردهنده اي  برمي انگيختيم.﴿51﴾

پس، از كافران اطاعت مكن و با آنان به  سختي  جهاد كن.﴿52﴾

و او كسي  است كه  دو دريا را به  هم برآميخت. اين يك شيرين و خوشگوار، و اين يك شور و تلخ. و در ميان آن دو برزخ و حايلي  جداگر قرار داد.﴿53﴾

و او كسي  است كه  از آب انساني  آفريد، و او را داراي  پيوند نسبي  و سببي  گردانيد و پروردگار تو تواناست.﴿54﴾

و به  جاي  خداوند چيزي  را مي پرستند كه  نه  سودي  برايشان دارد و نه  زياني ، و كافر بر مخالفت پروردگارش پشتيبان [ديگران] است.﴿55﴾

و ما تو را جز مژده  رسان و هشداردهنده  نفرستاده ايم.﴿56﴾

بگو براي  آن از شما مزدي  نمي طلبم، مگر اينكه  كسي  بخواهد كه  به  سوي  پروردگارش راه  برد.﴿57﴾

و بر [خداوند] زنده اي  كه  نمي ميرد توكل كن و شاكرانه  او را تسبيح گوي  و او به  گناهان بندگانش بس آگاه  است.﴿58﴾

همان كسي  كه  آسمانها و زمين و مابين آنها را در شش روز آفريد و سپس بر عرش استيلا، يافت، اوست خداوند رحمان، و درباره اش از [فردي ] آگاه  بپرس.﴿59﴾

و چون به  آنان گفته  شود به  خداوند رحمان سجده  بريد، گويند رحمان ديگر كيست، آيا به  چيزي  كه  تو مي فرمايي  سجده  بريم؟ و بر رميدگيشان مي افزايد.﴿60﴾

بزرگا كسي  كه  در آسمان برجهايي  آفريده  است و در آنها چراغي  و ماهي  تابان قرار داده  است.﴿61﴾

و او كسي  است كه  شب و روز را پيايند همديگر آفريد، تا هر كه  خواهد پند گيرد يا خواهد سپاس گزارد.﴿62﴾

و بندگان خداي  رحمان كساني اند كه  روي  زمين فروتنانه  راه  مي روند، و چون نادانان ايشان را مخاطب سازند، سليمانه  پاسخ دهند.﴿63﴾

و كساني  كه  براي  پروردگارشان به  سجده  و قيام شب زنده داري  كنند.﴿64﴾

و كساني  كه  گويند پروردگارا از ما عذاب جهنم را بگردان، چرا كه  عذاب آن سخت و سنگين است.﴿65﴾

آن بد جايگاه  و منزلگاهي  است.﴿66﴾

و كساني  كه  چون انفاق كنند، اسراف نمي كنند و بخل نمي ورزند و در ميان اين دو اعتدالي  هست.﴿67﴾

و كساني  كه  در جنب خداوند خداي  ديگري  را نمي پرستند و هيچ نفسي  را كه  خداوند [كشتنش را] حرام داشته ، جز به  حق نمي كشند، و زنا نمي كنند، و هر كس چنين كند عقوبت] گناه  را خواهد ديد.]﴿68﴾

در روز قيامت عذابش دو چندان شود، و به  خواري  و زاري  جاودانه  در آن [عذاب] بماند.﴿69﴾

مگر كسي  كه  توبه  كند و ايمان ورزد و عملي  صالح پيشه  كند، و اينان كساني  هستند كه  خداوند سيئاتشان را به  حسنات بدل مي كند، و خداوند آمرزگار مهربان است.﴿70﴾

و هر كس توبه  كند و عمل صالح پيشه  كند، حقا كه  به  درگاه  خداوند چنانكه  بايد و شايد توبه  كرده  است و نيز كساني  كه  در مجلس باطل حضور نيابند و چون بر امري  لغو بگذرند كريمانه  بگذرند.﴿71﴾

و كساني  كه  چون آيات پروردگارشان را فرايادشان دهند، هنگام شنيدن آن ناشنواوار و نابيناوار به  سجده  درنيايند.﴿72﴾

و كساني  كه  گويند پروردگارا به  ما از همسرانمان و زاد و رودمان مايه  روشني  چشم ببخش، و ما را پيشواي  پرهيزگاران قرار ده.﴿73﴾

و كساني  كه  گويند پروردگارا به  ما از همسرانمان و زاد و رودمان مايه  روشني  چشم ببخش، و ما را پيشواي  پرهيزگاران قرار ده.﴿74﴾

اينانند كه  غرفه هاي  بهشتي  را به  خاطر صبري  كه  [در شدايد] ورزيده اند، نصيب مي برند، و در آنجا با تحيت و سلام روبه رو مي شوند.﴿75﴾

جاودانه  در آنند، چه  نيكو جايگاه  و منزلگاهي  است.﴿76﴾

بگو اگر دعايتان نباشد، پروردگار من به  شما اعتنايي  ندارد، و به  راستي  كه  [حقايق] را دروغ انگاشته ايد، و زودا كه  [عذابتان] گريبانگير شود.﴿77﴾