به  نام خداوند بخشنده  مهربان

 ق [ قاف]، سوگند به  قرآن مجيد.﴿1﴾

حق اين است كه  [كافران] از اينكه  از ميان خودشان هشداردهنده اي  به  سراغ آنان آمده  است، شگفتزده  شده اند، و كافران گويند اين چيزي  شگفت آور است.﴿2﴾

آيا چون مرديم و خاك شديم [از نو زنده  شويم؟]، اين بازگشتي  بعيد است.﴿3﴾

 به  راستي  مي دانيم كه  زمين از ايشان چه  مي كاهد، و نزد ما كتابي  است محفوظ.﴿4﴾

حق اين است كه  [دين و پيامبر] حق را چون فراز آمدشان دروغ شمردند، و ايشان در كاري  سردرگمند.﴿5﴾

آيا به  آسمان فرازشان ننگريسته اند، كه  چگونه  آن را برافراشته ايم و آن را آراسته ايم، و هيچ خللي  ندارد.﴿6﴾

و زمين را گسترانده ايم، و در آن كوهها را درانداخته ايم، و در آن از هرگونه  خرمي  رويانده ايم.﴿7﴾

و زمين را گسترانده ايم، و در آن كوهها را درانداخته ايم، و در آن از هرگونه  خرمي  رويانده ايم.﴿8﴾

و از آسمان آبي  پربركت فرو فرستاديم، آنگاه  بدان بوستانها و دانه  درودني  رويانده ايم.﴿9﴾

و درختان خرماي  بلند بالا كه  ميوه  توبرتو دارد.﴿10﴾

تا روزي  بندگان باشد، و بدان سرزميني  پژمرده  را زنده  كرديم، رستاخيز هم همينگونه  است.﴿11﴾

پيش از آنان قوم نوح و اصحاب رس و ثمود تكذيب پيشه  كردند.﴿12﴾

و نيز عاد و فرعون و قوم لوط.﴿13﴾

و اصحاب ايكه ، و قوم تبع همگان پيامبران را دروغزن شمردند، آنگاه  عقاب من بر آنان تعلق گرفت.﴿14﴾

آيا در آفرينش نخستين درمانده  بوديم؟ [هرگز]، بلكه  ايشان از آفرينش جديد شك و شبهه  دارند.﴿15﴾

و به  راستي  كه  انسان را آفريده ايم و مي دانيم كه  نفسش چه  وسوسه اي  به  او مي كند، و ما به  او از رگ جان نزديكتريم.﴿16﴾

چون فراگيران كه  از راست و از چپ او كميندار هستند، [كارها و سخنان او را] فراگيرند.﴿17﴾

سخني  به  زبان نمي آورد، مگر آنكه  نگهبان حاضر و ناظري  نزد اوست.﴿18﴾

و مستي  مرگ، حقيقت را پديد آورد، اين همان است كه  از آن كناره  مي گرفتي. ﴿19﴾

و در صور دميده  شود، اين روز وعده  عذاب است.﴿20﴾

و همراه  هر كسي  راهبري  و شاهدي  فراز آيد.﴿21﴾

[و به  او گويند] به  راستي  كه  از اين امر در غفلت بودي  و حال پرده ات را از تو برطرف ساخته ايم، و امروز ديده ات تيزبين است.﴿22﴾

و همنشين او گويد اين همان است كه  نزد من آماده  است.﴿23﴾

هر كفر پيشه  ستيزه جويي  را به  جهنم اندازيد.﴿24﴾

[همان كه ] بازدارنده  خير و تجاوزكار شكاك است.﴿25﴾

كسي  كه  در جنب خداوند به  خدايي  ديگر قائل است، پس او را در [جايگاه ] عذاب سهمگين بيندازيد.﴿26﴾

همنشين او گويد پروردگارا من او را طغيانگر نساخته ام، ولي  خودش در گمراهي  دور و دراز بود.﴿27﴾

فرمايد نزد من ستيزه جويي  مكنيد، و به  راستي  كه  پيشاپيش وعده  عذاب را [براي  آگاهي  شما] فرستاده  بودم.﴿28﴾

در نزد من آن حكم ديگرگون نشود، و [در عين حال] من در حق بندگان ستمگر نيستم.﴿29﴾

روزي كه به جهنم گوييم آيا پرشدي ؟ و گويد آيا باز هم بيشتر هست؟﴿30﴾

و بهشت براي  پرهيزگاران نزديك آورده  شود و دور نباشد.﴿31﴾

اين همان است كه  به  شما وعده  داده  شده  است، [و] خاص هر توبه  كار [ادب] نگاه  دار.﴿32﴾

همان كسي  كه  به  ناديده  از خداوند رحمان بيمناك باشد، و دلي  پرانابت پيش آورد.﴿33﴾

[گوييم] به  سلامت [و امن و امان] وارد آن [بهشت] شويد، اين روز [آغاز] جاودانگي  است.﴿34﴾

در آنجا ايشان راست هر چه  خواهند، و نزد ما افزونتر هم هست.﴿35﴾

و چه  بسيار پيش از آنان نسلهايي  را نابود كرديم كه  از ايشان دراز دستتر بودند، كه  در گوشه  و كنار شهرها جستجو كردند كه  آيا گريزگاهي  هست.﴿36﴾

بي گمان در اين براي  كسي  كه  صاحبدل باشد يا سمع قبول داشته  و شاهد باشد، پندآموزي  است.﴿37﴾

و به  راستي  كه  آسمانها و زمين و مابين آنها را در شش روز آفريديم و به  ما ماندگي  نرسيد.﴿38﴾

پس بر آنچه  مي گويند شكيبايي ورز و سپاسگزارانه  پروردگارت را پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب [آن] تسبيح گوي. ﴿39﴾

و در شب و به  دنباله  سجده  [و نماز واجب] نيز او را نيايش كن.﴿40﴾

و گوش بدار روزي  را كه  منادي  از جايي  نزديك ندا در دهد.﴿41﴾

روزي  كه  صيحه  را به  حق بشنوند، آنگاه  روز رستاخيز است.﴿42﴾

بي گمان ماييم كه  زنده  مي داريم و مي ميرانيم و سرانجام [همه  چيز] به  سوي  ماست.﴿43﴾

روزي  كه  زمين شتابان بر آنان بشكافد [و از گورها بيرون آيند] اين [هنگام] حشر است كه  [اقامه  آن] بر ما آسان است.﴿44﴾

ما به آنچه مي گويند آگاه تريم و تو زورگوي بر آنان نيستي، پس هر كس را كه  از وعده  عذاب من مي ترسد، به  قرآن پند بده. ﴿45﴾