به  نام خداوند بخشنده  مهربان

قيامت نزديك شد و ماه  دو پاره  شد.﴿1﴾

و اگر معجزه اي  بينند روي  برتابند و گويند جادويي  دنباله دار است.﴿2﴾

و انكار پيشه  كردند و از هوي  و هوسهايشان پيروي  كردند و هر كاري  سرانجامي  دارد.﴿3﴾

و به  راستي  براي  آنان از اخبار [پيشينيان[ آنچه  در آن درس عبرت هست، به  ميان آمده  است.﴿4﴾

حكمتي  است رسا، و هشدارها سودي  نبخشيده  است.﴿5﴾

پس از آنان روي  بر تاب. ]تا[ روزي  كه  آن دعوتگر به  چيزي  غريب و ناشناخته  دعوت كند.﴿6﴾

در حالي  كه  ديدگانشان را فروداشته اند، از گورها بيرون آيند، گويي  كه  ملخهاي  پراكنده اند.﴿7﴾

به  سوي  دعوتگر شتابند، و كافران گويند امروز روزي  دشوار است.﴿8﴾

پيش از آنان قوم نوح انكار پيشه  كردند و بنده  ما را دروغزن انگاشتند و گفتند ديوانه  است و رانده  شد.﴿9﴾

سپس پروردگارش را به  دعا خواند كه  من درمانده ام [ياري  كن و[ انتقام [مرا[ بگير.﴿10﴾

آنگاه  درهاي  آسمان را به  آبي  سيلآسا گشوديم.﴿11﴾

و از زمين چشمه هايي  بر شكافتيم، سپس آب [بسيار[ براي  كاري  كه  مقدر بود، به  هم بر آمد.﴿12﴾

و او [نوح] را بر [كشتي [ساخته  و پرداخته  از تخته ها و ميخها سوار كرديم.﴿13﴾

كه  زير نظر ما روان بود، اين پاداش كسي  بود كه  به  او ناسپاسي  كرده  بودند.﴿14﴾

و به  راستي  آن را به  عنوان مايه  عبرت باقي  گذارديم، پس آيا پندپذيري  هست؟﴿15﴾

بنگر تا عذاب و هشدار من چگونه  بود.﴿16﴾

و به  راستي  قرآن را قابل پند گيري  گردانديم، پس آيا پندپذيري  هست؟﴿17﴾

]قوم[ عاد تكذيب كردند، بنگر تا عذاب و هشدار من چگونه  بود.﴿18﴾

ما بر آنان بادي  سخت سرد در روزي  شوم دنباله دار فرو فرستاديم.﴿19﴾

كه  مردمان را از جا مي كند، گويي  كه  ايشان خرمابنان ريشه كن شده اند.﴿20﴾

بنگر تا عذاب و هشدار من چگونه  بود.﴿21﴾

و به  راستي  قرآن را قابل پندگيري  گردانديم، پس آيا پندپذيري  هست؟﴿22﴾

[قوم] ثمود هشداردهندگان را دروغزن شمرد.﴿23﴾

و گفتند آيا از ميان خود، از انساني  تك و تنها پيروي  كنيم، در آن صورت دچار گمراهي  و سردرگمي  خواهيم بود.﴿24﴾

آيا از ميان همه  ما كتاب آسماني  بر او فرود آمده  است، نه  بلكه  او دروغزن خودپسند است.﴿25﴾

زودا كه  فردا بدانند كه  دروغزن خودپسند كيست.﴿26﴾

و به  آنان خبر بده  كه  آب در ميان آنان تقسيم شده  است، هر يك به  حصه اي  از آب حاضر باشند.﴿28﴾

آنگاه  رفيقشان را ندا دادند، سپس او دست درازي  كرد و [شتر را[ پي  كرد.﴿29﴾

بنگر عذاب و هشدار من چگونه  بود.﴿30﴾

ما بر آنان بانگ مرگباري  يگانه  فرو فرستاديم، آنگاه  مانند خار و خاشاكي  شدند كه  از سايه بانساز بازماند.﴿31﴾

و به  راستي  قرآن را قابل پندگيري  گردانديم، پس آيا پندپذيري  هست؟﴿32﴾

قوم لوط هشداردهندگان را دروغزن شمردند.﴿33﴾

ما بر آنان شنبادي  فرو فرستاديم، مگر بر خاندان لوط كه  سحرگاهي  نجاتشان داديم.﴿34﴾

كه  نعمتي  از جانب ما بود، بدينسان كسي  را كه  سپاس گزارده  است، جزا دهيم.﴿35﴾

و به  راستي  [لوط] آنان را از سختگيري  ما هشدار داده  بود، ولي  در برابر هشدار گردنكشي  مي كردند.﴿36﴾

و به راستي از مهمانان او كام مي خواستند، پس ايشان را نابينا ساختيم [و گفتيم] پس عذاب و هشدار مرا بچشيد.﴿37﴾

و به  راستي  بامدادي  پگاه  عذابي  پايدار آنان را فرو گرفت.﴿38﴾

و گفتيم] پس عذاب و هشدار مرا بچشيد.]﴿39﴾

و به  راستي  قرآن را قابل پندگيري  گردانديم، پس آيا پندپذيري  هست؟﴿40﴾

و به  راستي  هشداردهندگان به  سراغ خاندان فرعون آمدند.﴿41﴾

آنان همه  معجزات ما را دروغ شمردند، آنگاه  آنان را چنان فرو گرفتيم كه  پيروزمند توانمند گيرد.﴿42﴾

آيا كافران شما از همه  اينان بهترند، يا براي  شما امان نامه اي  است در كتابهاي  آسماني ؟﴿43﴾

يا مي گويند ما همپشتيم [و] كينستان.﴿44﴾

زودا كه  آن جمع ورشكسته  شود و همه  پشت كنند.﴿45﴾

آري  قيامت موعد [اصلي ] ايشان است و قيامت سهمگينتر و تلختر است.﴿46﴾

آري  كه  گناهكاران در گمراهي  و سردرگمي اند.﴿47﴾

روزي  كه  بر چهره هايشان در آتش كشيده  شوند [و گويندشان] آسيب دوزخ را بچشيد.﴿48﴾

ما هر چيز را به  اندازه  آفريده ايم.﴿49﴾

و فرمان ما جز [فرماني ] يگانه  نيست، مانند چشم برهمزدني .﴿50﴾

و به  راستي  همانندانتان را نابود كرديم، پس آيا پندپذيري  هست؟﴿51﴾

و هر چيزي  كه  انجام داده اند در نامه هاي  اعمال هست.﴿52﴾

و هر خرد و بزرگي  نوشته  شده  است.﴿53﴾

بي گمان پرهيزگاران در باغها و [جوار] جويبارها هستند.﴿54﴾

در مقام و منزلتي  راستين، نزد فرمانرواي  توانا.﴿55﴾