به  نام خداوند بخشنده  مهربان

الر (الف. لام. را،) اين آيات كتاب آسماني  و قرآن مبين است.﴿1﴾

چه  بسا كافران آرزو كنند كه  كاش مسلمان بودند.﴿2﴾

رهايشان كن تا بخورند و بهره مند شوند، و آرزوها سرگرمشان بدارد، زودا كه  بدانند.﴿3﴾

و ما [اهل] هيچ شهري  را نابود نكرديم مگر آنكه  اجل مكتوب و معيني  داشت.﴿4﴾

هيچ امتي  از اجلش پيش و پس نيفتد.﴿5﴾

و گفتند اي  كسي  كه  قرآن بر او نازل شده  است، به  يقين تو ديوانه اي.﴿6﴾

و اگر راست مي گويي  چرا فرشتگان را براي  ما نمي آوري ؟﴿7﴾

[بايد بدانند كه ] ما فرشتگان را جز به  حق نازل نمي كنيم، و در آن صورت هم [كه  نازل كنيم] مهلت نخواهند يافت.﴿8﴾

همانا ما قرآن را نازل كرده ايم و ما خود نگهبان آنيم.﴿9﴾

و به  راستي  پيش از تو [پيامبراني ] به  ميان امتهاي  نخستين فرستاده ايم.﴿10﴾

و هيچ پيامبري  براي  آنان نيامد مگر آنكه  او را ريشخند مي كردند.﴿11﴾

بدينسان آن را در دل گناهكاران راه  مي دهيم.﴿12﴾

كه ] به  آن ايمان نمي آورند، و سنت پيشينيان [نيز چنين] گذشته  است]﴿13﴾

و اگر بر آنان دري  از [درهاي ] آسمان مي گشوديم و آنان به  آن عروج مي كردند.﴿14﴾

باز بي شبهه  مي گفتند ما فقط چشمبندي  شده ايم، بلكه  قومي  جادوزده  هستيم.﴿15﴾

و به  راستي  در آسمان برجهايي  آفريديم و آن را در چشم تماشاگران آراستيم.﴿16﴾

و از [دستبرد] هر شيطان مطرودي  محفوظ داشتيم.﴿17﴾

مگر كسي  كه  دزدانه  [رازي ] بشنود، كه  شهابي  روشن در پي  او خواهد افتاد.﴿18﴾

و زمين را گسترانيديم و در آن كوههاي  استوار در انداختيم و در آن از هر چيز سنجيده اي  رويانيديم.﴿19﴾

و در آن براي  شما و براي  آنان كه  شما روزي دهشان نيستيد، زيستمايه ها پديد آورديم﴿20﴾

و هيچ چيز نيست مگر آنكه  گنجينه هايش نزد ماست، و جز به  اندازه  معين از آن پديد نمي آوريم﴿21﴾

و بادهاي  بارآور را فرستاديم و از آسمان آبي  فرو فرستاديم، آنگاه  شما را از آن سيراب كرديم و شما خزانه دار آن نيستيد.﴿22﴾

و ماييم كه  زنده  مي داريم و مي ميرانيم و ما بازمانده  [جاويد]ايم.﴿23﴾

و پيشينيان و پسينيانشما را به  خوبي  مي شناسيم.﴿24﴾

و بي گمان پروردگارت آنان را محشور مي گرداند، كه  او فرزانه  داناست.﴿25﴾

و انسان [/ آدم] را از گل خشك بازمانده  از لجني  بويناك آفريده ايم.﴿26﴾

و پيشتر جن [/ابليس] را از آتشباد آفريده  بوديم.﴿27﴾

و چنين بود كه  پروردگارت به  فرشتگان فرمود من آفريننده  انساني  از گل خشك بازمانده  از لجني  بويناك هستم.﴿28﴾

پس چون او را سامان دادم و در آن از روح خود دميدم در برابر او به  سجده  در افتيد.﴿29﴾

آنگاه  فرشتگان همگي  سجده  بردند.﴿30﴾

مگر ابليس كه  از اينكه  از سجده كنندگان باشد، سر باززد.﴿31﴾

فرمود اي  ابليس تو را چه  مي شود كه  از سجده كنندگان نيستي ؟﴿32﴾

گفت من كسي  نيستم كه  به  انساني  كه  از گل خشك بازمانده  از لجني  بويناكش آفريده اي ، سجده  برم.﴿33﴾

فرمود پس از آن [بهشت] بيرون شو كه  تو مطرودي.﴿34﴾

و تا روز جزا بر تو لعنت باد.﴿35﴾

گفت پروردگارا پس مرا تا روزي  كه  [همگان] برانگيخته  شوند، مهلت ده.﴿36﴾

فرمود تو از مهلت يافتگاني.﴿37﴾

تا روز و هنگام معين.﴿38﴾

گفت پروردگارا از آنجا كه  مرا فريفتي ، در روي  زمين در نظر آنان [بدي  را نيك] خواهم آراست، و همگي  آنان را به  گمراهي  خواهم كشاند.﴿39﴾

مگر آن بندگان اخلاص يافته ات را.﴿40﴾

فرمود اين راهي  است كه  تا به  پيشگاه  من مستقيم است.﴿41﴾

بدان كه  بر بندگان [خالص] من دست نخواهي  يافت، مگر كساني  از گمراهان كه  از تو پيروي  كنند.﴿42﴾

و بي گمان جهنم ميعادگاه  همگي  آنان است.﴿43﴾

كه  هفت طبقه  دارد و بخشي  جدا كرده  از آنان خاص هر طبقه  است.﴿44﴾

[اما] پرهيزگاران در باغها[ي  بهشتي ] و چشمه سارانند.﴿45﴾

[به  آنان گويند:] به  سلامت و در امن و امان به  آنجا درآييد.﴿46﴾

و از سينه هاي  آنان هر گونه  كينه اي  را مي زداييم، و دوستانه  بر تختها روياروي  بنشينند.﴿47﴾

نه  به  آنان در آنجا خستگي  و ماندگي  رسد، و نه  از آنجا بيرونشان كنند.﴿48﴾

به  بندگان من خبر ده  كه  من آمرزگار مهربانم.﴿49﴾

و [در جاي  خود] عذاب من هم عذابي  دردناك است.﴿50﴾

و به  آنان از مهما[نا]ن ابراهيم خبر ده.﴿51﴾

هنگامي  كه  [فرشتگان] بر او وارد شدند و سلام گفتند، گفت ما از شما هراسانيم.﴿52﴾

گفتند مترس ما تو را به  فرزندي  دانا بشارت مي دهيم.﴿53﴾

گفت با وجود اينكه  پيري  من بالا گرفته  است به  من بشارت مي دهيد، چگونه  بشارتي  به  من مي دهيد؟﴿54﴾

گفتند ما به  راستي  و درستي  به  تو بشارت مي دهيم، از نوميدان مباش.﴿55﴾

گفت و جز گمراهان كسي  از رحمت پروردگارش نوميد نمي شود.﴿56﴾

گفت اي  فرشتگان حال، كار و بار شما چيست؟﴿57﴾

گفتند ما به  سروقت قومي  گنهكار فرستاده  شده ايم.﴿58﴾

غير از آل لوط كه  ما رهاننده  همگي  آنان هستيم.﴿59﴾

مگر همسرش كه  مقدر كرده ايم كه  از واپسماندگان [در عذاب] باشد.﴿60﴾

آنگاه  چون فرشتگان به  نزد آل لوط آمدند.﴿61﴾

[لوط] گفت شما گروهي  ناشناس هستيد.﴿62﴾

گفتند نه ، بلكه  ما چيزي  را كه  آنان در آن ترديد مي كردند، براي  تو آورده ايم.﴿63﴾

و [همان] حق را برايت آورده ايم و ما راستگوييم.﴿64﴾

پس پاسي  از شب گذشته ، خانواده ات را همراه  ببر و از پي  آنان روان شو، و هيچ يك از شما باز پس ننگرد، و به  جايي  كه  به  شما دستور داده  مي شود روانه  شويد.﴿65﴾

و اين امر را با او در ميان گذاشتيم كه  بامدادان ريشه  اينان بركنده  خواهد شد.﴿66﴾

و [از سوي  ديگر] مردم شهر شادي  كنان باز آمدند﴿67﴾

[لوط] گفت اينان مهمانان من هستند، مرا رسوا مسازيد.﴿68﴾

و از خداوند پروا كنيد و مرا خوار و خفيف مسازيد.﴿69﴾

گفتند مگر تو را از [مهمان كردن] مردمان نهي  نكرده  بوديم؟﴿70﴾

گفت اگر [از طريق مشروع] كاري  داريد، اينها دختران من هستند.﴿71﴾

سوگند به  جان تو كه  آنان [قوم لوط] در سر مستي شان سرگشته  بودند.﴿72﴾

آنگاه  هنگام طلوع آفتاب، بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت.﴿73﴾

و آن را زير و زبر كرديم و بر آن سنگپاره هايي  از سنگ گل فرو باريديم.﴿74﴾

در اين امر براي  اشارتدانان مايه هاي  عبرت است.﴿75﴾

و [آثار] آن [شهر] بر سرراهي  پايدار است.﴿76﴾

بي گمان در اين امر براي  مومنان مايه  عبرت است.﴿77﴾

و اهل ايكه  ستمكار بودند.﴿78﴾

از اين روي  از آنان انتقام گرفتيم و آنها بر سر راهي  آشكار هستند.﴿79﴾

و به  راستي  كه  اهل حجر پيامبران را دروغزن شمردند.﴿80﴾

و معجزات خود را به  آنان بخشيديم ولي  از آنها رويگردان بودند.﴿81﴾

و از كوهها خانه هايي  [براي  خود] مي تراشيدند كه  در امان بمانند.﴿82﴾

آنگاه  بامدادان بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت.﴿83﴾

و دستاوردشان [عذاب الهي  را] از آنان باز نداشت.﴿84﴾

و ما آسمانها و زمين و آنچه  در ميان آنهاست جز به  حق نيافريده ايم، و قيامت آمدني  است، پس [از آنان] در گذر و گذشتي  نيكو پيشه  كن.﴿85﴾

همانا پروردگارت آفرينشگر داناست.﴿86﴾

و به  راستي  كه  به  تو سبعالمثاني  و [همگي ] قرآن عظيم را بخشيديم.﴿87﴾

به  چيزي  كه  اصنافي  از آنان را به  آن بهره مند گردانده ايم، چشم مدوز، و غمخوار آنان مباش و با مومنان فروتني  كن.﴿88﴾

و بگو منم كه  هشداردهنده  آشكارم.﴿89﴾

همچنانكه  [عذاب را] بر تفرقه گرايان نيز نازل كرده ايم.﴿90﴾

كساني  كه  قرآن را بخش بخش كردند.﴿91﴾

سوگند به  پروردگارت كه  از همگي  آنان خواهيم پرسيد.﴿92﴾

از آنچه  مي كرده اند.﴿93﴾

پس آنچه  دستور يافته اي  آشكار كن و از مشركان روي  بگردان.﴿94﴾

ما تو را از [شر] ريشخندكنندگان كفايت [و حمايت] مي كنيم.﴿95﴾

كساني  كه  در جنب خداوند به  خدايي  ديگر قائلند، زودا كه  [حقيقت را] بدانند.﴿96﴾

و به  خوبي  مي دانيم كه  از آنچه  مي گويند دلتنگ مي شوي.﴿97﴾

پس سپاسگزارانه  پروردگارت را تسبيح گوي  و از ساجدان باش.﴿98﴾

و پروردگارت را بپرست تا تو را مرگ فرارسد.﴿99﴾