خواهنده اي  عذابي  رخ دادني  را طلب كرد﴿1﴾

كه  براي  كافران است [و] بازدارنده اي  ندارد.﴿2﴾

از جانب خداوند صاحب درجات.﴿3﴾

كه  فرشتگان و روح در روزي  كه  به  اندازه  پنجاه  هزار سال [دنيوي [ است به  سوي  او فرا مي روند.﴿4﴾

پس صبري  نيكو پيشه  كن.﴿5﴾

آنان آن را دوردست مي بينند.﴿6﴾

و ما نزديك مي بينيمش.﴿7﴾

روزي  كه  آسمان چون فلز گداخته  شود.﴿8﴾

و كوهها همچون پشم رنگين گردد.﴿9﴾

و هيچ خويشاوندي  از حال خويشاوندي  نپرسد.﴿10﴾

در حالي  كه  به  همديگر نشان داده  شوند، گناهكار آرزو كند كاش عذاب چنين روزي  را،﴿11﴾

با فدا كردن پسرانش و همسرش و برادرش باز خرد.﴿12﴾

همچنين خاندانش كه  به  او سر و سامان داده  است.﴿13﴾

همچنين هر كس كه  در روي  زمين است، آنگاه  باز رهاندش.﴿14﴾

حاشا، آن آتشي  زبانه زن است.﴿15﴾

بركننده  پوست سر.﴿16﴾

كه  هر كس را كه  [به  حق[ پشت كرد و [از ايمان[ روي  گرداند، به  خود مي خواند.﴿17﴾

همان كسي  كه  مال اندوخت و جا به  جا كرد.﴿18﴾

بي گمان انسان ناشكيب آفريده  شده  است.﴿19﴾

چون شر به  او رسد، بي تاب است.﴿20﴾

و چون خير به  او رسد، بازدارنده  است.﴿21﴾

مگر نمازگزاران.﴿22﴾

آنان كه  در نمازهايشان پيگيرند.﴿23﴾

و كساني  كه  در اموالشان حقي  معين است.﴿24﴾

براي  خواهنده  و بي بهره ﴿25﴾.

و كساني  كه  روز جزا را باور مي دارند.﴿26﴾

و كساني  كه  از عذاب پروردگارشان بيمناكند.﴿27﴾

بي گمان عذاب پروردگارشان، بدون ايمني  است.﴿28﴾

و كساني  كه  ناموسشان را حفظ مي كنند.﴿29﴾

مگر در برابر همسرانشان يا ملك يمينهايشان، كه  در اين صورت سرزنش ناپذيرند.﴿30﴾

پس هر كس فراتر از اين بجويد، آنانند كه  تجاوزكارند.﴿31﴾

و كساني  كه  در برابر امانتها و پيمانهايشان رعايتگرند.﴿32﴾

و كساني  كه  در مقام گواهي  دادنهايشان ايستاده اند.﴿33﴾

و كساني  كه  بر نمازهايشان مواظبند.﴿34﴾

اينان در بوستانهايي ، گرامي  داشته  شده اند.﴿35﴾

پس كافران را چه  مي شود كه  به  سوي  تو شتابانند.﴿36﴾

از جانب راست و از جانب چپ، گروه  در گروه.﴿37﴾

آيا هر كدام از آنان طمع مي برد كه  به  بهشت پرناز و نعمت درآورده  شود.﴿38﴾

حاشا ما ايشان را از آنچه  مي دانند آفريده ايم.﴿39﴾

به  پروردگار مشرقها و مغربها سوگند مي خورم كه  ما تواناييم.﴿40﴾

كه  بهتر از آنان را جانشين آنان سازيم و ما درمانده  نيستيم.﴿41﴾

پس بگذارشان تا ژاژخايي  و بازيگوشي  كنند تا به  ديدار آن روزشان كه  وعده اش را به  ايشان داده اند، برسند.﴿42﴾

روزي  كه  از گورها بيرون شتابند، گويي  به  سوي [قربانگاه[ بتان مي شتابند.﴿43﴾

ديدگانشان از [ترس[ فرو افتاده  باشد، غبار خفت و خواري  بر رخسارشان نشسته ، اين همان روزي  است كه  به  آنان وعده  داده  بودند.﴿44﴾