به  نام خداوند بخشنده  مهربان

طسم (طا. سين. ميم).﴿1﴾

اين آيات كتاب روشنگرست.﴿2﴾

چه  بسا تو جانت را مي فرسايي  كه  چرا [مشركان] مومن نمي شوند.﴿3﴾

اگر معجزه اي  از آسمان بر آنان نازل مي كنيم، آنگاه  گردنهايشان را [به  تسليم] در برابر آن فرود خواهند آورد.﴿4﴾

و هيچ يادي  نوپديد از سوي  خداي  رحمان براي  آنان نيامد مگر آنكه  از آن رويگردان بودند.﴿5﴾

به  راستي  كه  آن را دروغ انگاشتند، زودا كه  خبر [و نتيجه ] آنچه  ريشخندش مي كردند برايشان بيايد.﴿6﴾

آيا به  زمين ننگريسته اند كه  چه  بسيار در آن از هر جفت ارزشمندي  رويانده ايم.﴿7﴾

بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست، ولي  بيشترينه  آنان مومن نيستند.﴿8﴾

و بي گمان پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿9﴾

و چنين بود كه  پروردگارت به  موسي  ندا در داد كه  به  سوي  قوم ستم پيشه  برو.﴿10﴾

قوم فرعون، كه  آيا پروا نمي كنيد؟﴿11﴾

گفت پروردگارا من مي ترسم كه  مرا دروغگو بينگارند.﴿12﴾

و دلم تنگ مي شود و زبانم گشاده  نيست، پس به  هارون نيز [براي  همكاري ] پيام بفرست.﴿13﴾

و آنان را بر من [ادعاي ] گناهي  هست، لذا مي ترسم كه  مرا بكشند.﴿14﴾

فرمود چنين نيست معجزات ما را [همراه ] ببريد، ما خود همراه  شما شنوا هستيم.﴿15﴾

به  سوي  فرعون برويد و بگوييد ما پيامبر پروردگار جهانيان هستيم.﴿16﴾

براي  اينكه   را همراه  ما بفرستي.﴿17﴾

فرعون] گفت آيا تو را در كودكي  در ميان خود پرورش نداديم؟ و سالهايي  از عمرت را در نزد ما به  سر نبردي ؟]﴿18﴾

و كاري  را كه  كرده  بودي  كردي  و تو از كافر [نعمت]اني.﴿19﴾

گفت آن كار را در هنگامي  مي كردم كه  از سرگشتگان بودم.﴿20﴾

آنگاه  چون از شما ترسيدم از شما گريختم، سپس پروردگارم به  من حكمت بخشيد و مرا از پيامبران گردانيد.﴿21﴾

و آيا اين نعمتي  است كه  بر من منت مي نهي  كه  بني اسرائيل را به  بردگي  كشانده اي ؟﴿22﴾

فرعون گفت و پروردگار جهانيان ديگر چيست؟﴿23﴾

گفت اگر ايقان داشته  باشيد، پروردگار آسمانها و زمين است و آنچه  در ميان آنهاست.﴿24﴾

[فرعون] به  اطرافيانش گفت آيا نمي شنويد؟﴿25﴾

[موسي ] گفت پروردگار شما و پروردگار نياكان نخستين شما.﴿26﴾

[فرعون] گفت بي شك پيامبرتان كه  به  سوي  شما فرستاده  شده  است، ديوانه  است.﴿27﴾

[موسي ] گفت اگر تعقل كنيد [او] پروردگار مشرق و مغرب است و آنچه  در ميان آنهاست.﴿28﴾

[فرعون] گفت اگر خدايي  جز من برگزيني ، تو را از زندانيان خواهم ساخت.﴿29﴾

[موسي ] گفت ولو معجزه اي  آشكار برايت بياورم؟﴿30﴾

[فرعون] گفت اگر راست مي گويي  بياورش.﴿31﴾

آنگاه  [موسي ] عصايش را درانداخت و ناگهان به  صورت اژدهايي  آشكار درآمد.﴿32﴾

و دستش را [از گريبانش] بيرون آورد، و ناگهان سپيد و درخشان در ديد تماشاگران پديدار شد.﴿33﴾

[فرعون] به  بزرگان پيرامونش گفت اين [مرد] جادوگري  داناست.﴿34﴾

مي خواهد شما را با جادويش از سرزمينتان آواره  كند، تا راي  شما چه  باشد.﴿35﴾

گفتند او و برادرش را [به  نحوي ] بازدار و گردآورندگان [جادوگران] را به  شهرها بفرست.﴿36﴾

تا هر جادوگر دانايي  را به  حضورت بياورند.﴿37﴾

آنگاه  جادوگران در موعد روزي  معين گرد آورده  شدند.﴿38﴾

و به  مردم گفته  شد آيا شما هم جمع مي شويد؟﴿39﴾

باشد كه  اگر جادوگران پيروز شدند از آنان پيروي  كنيم.﴿40﴾

چون جادوگران [گرد] آمدند به  فرعون گفتند آيا اگر ما پيروز شويم، پاداشي  داريم؟﴿41﴾

[فرعون] گفت آري  و شما در آن صورت از نزديكان [من] خواهيد بود.﴿42﴾

موسي  به  آنان گفت چيزي  را كه  اندازنده اش هستيد، بيندازيد.﴿43﴾

آنگاه  ريسمانها و چوبدستي هايشان را در انداختند و گفتند به  جاه  و جلال فرعون كه  ما پيروز خواهيم شد.﴿44﴾

سپس موسي  عصايش را درانداخت [كه  اژدها شد] و ناگهان برساخته هايشان را فرو بلعيد.﴿45﴾

و جادوگران به  سجده  افتادند.﴿46﴾

گفتند به  پروردگار جهانيان ايمان آورديم.﴿47﴾

پروردگار موسي  و هارون.﴿48﴾

[فرعون] گفت آيا پيش از آنكه  به  شما اجازه  دهم به  او ايمان آورديد، بي شك او بزرگتر [و آموزگار] شماست كه  به  شما جادوگري  آموخته  است. به  زودي  خواهيد دانست، دستان و پاهايتان را در خلاف جهت همديگر خواهم بريد، سپس همگي تان را به  دار خواهم زد.﴿49﴾

[جادوگران] گفتند باكي  نيست، ما به  پروردگارمان روي  آورده ايم.﴿50﴾

ما اميد داريم كه  پروردگارمان خطاهاي  ما را ببخشد چرا كه  نخستين ايمان آورندگان بوده ايم.﴿51﴾

و به  موسي  وحي  كرديم كه  بندگان مرا شبانه  روانه  كن، كه  شما تعقيب مي شويد.﴿52﴾

آنگاه  فرعون گردآورندگان را به  شهرها فرستاد.﴿53﴾

[آنان درباره  ياران موسي ] گفتند اينان  گروهكي  اندكشمارند.﴿54﴾

و ايشان ما را به  خشم آورده اند.﴿55﴾

و ما انبوهي  مسلح هستيم.﴿56﴾

آنگاه  ايشان را از باغها و چشمه ها آواره  كرديم.﴿57﴾

و از گنجها و جايگاه  نيكو.﴿58﴾

و بدينسان آنها را به  بني اسرائيل به  ميراث داديم.﴿59﴾

سپس ايشان را به  هنگام طلوع آفتاب دنبال كردند.﴿60﴾

و چون دو گروه  همديگر را ديدند، ياران موسي  گفتند، ما گير افتاده ايم.﴿61﴾

[موسي ] گفت چنين نيست، پروردگارم با من است و به  زودي  مرا راهنمايي  خواهد كرد.﴿62﴾

سپس به  موسي  وحي  كرديم كه  با عصايت به  دريا بزن، آنگاه  [دريا] بشكافت و هر پاره اي  از آن همچون كوهي  بزرگ بود.﴿63﴾

و ديگران را به  آنجا نزديك كرديم.﴿64﴾

و موسي  و همراهانش، همگيشان را رهانيديم.﴿65﴾

سپس ديگران را غرقه  ساختيم.﴿66﴾

بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست، و بيشترينه  آنان مومن نبودند.﴿67﴾

همانا پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿68﴾

و بر آنان داستان ابراهيم را بخوان.﴿69﴾

چنين بود كه  به  پدرش و قومش گفت كه  شما چه  مي پرستيد؟﴿70﴾

گفتند بتاني  مي پرستيم و در خدمت آنها معتكفيم.﴿71﴾

[ابراهيم] گفت آيا چون آنان را به  پرستش مي خوانيد، نداي  شما را مي شنوند؟﴿72﴾

يا براي  شما سودي  يا زياني  دارند.﴿73﴾

گفتند نه  ولي  پدرانمان را يافتيم كه  چنين مي كردند.﴿74﴾

[ابراهيم] گفت آيا در آنچه  مي پرستيد تامل نكرده ايد؟﴿75﴾

هم شما و هم نياكان كهنتان.﴿76﴾

[بدانيد كه ] آنها دشمن منند، بر خلاف پروردگار جهانيان.﴿77﴾

همان كسي  كه  مرا آفريده  است و همو كه  هدايتم مي كند.﴿78﴾

و همان كسي  كه  مرا سير و سيراب مي سازد.﴿79﴾

و چون بيمار شدم مرا شفا مي بخشد.﴿80﴾

و همان كسي  كه  مرا مي ميراند و سپس [از نو] زنده ام مي سازد.﴿81﴾

و همان كسي  كه  اميد دارم كه  در روز جزا خطاي  مرا ببخشد.﴿82﴾

پروردگارا به  من حكمت ببخش و مرا به  شايستگان بپيوند.﴿83﴾

و براي  من در ميان امتهاي  آينده  سخن [گوي ] نيك قرار ده.﴿84﴾

و مرا از ميراث بران بهشت پرناز و نعمت بدار.﴿85﴾

و پدرم را بيامرز كه  او از سرگشتگان بود.﴿86﴾

و مرا در روزي  كه  [مردم] برانگيخته  شوند رسوا مساز.﴿87﴾

[همان] روزي  كه  مال و پسران سود ندهد.﴿88﴾

مگر آنكه  كسي  دلي  پاك و پيراسته  [از شك و شرك] به  نزد خداوند آورد.﴿89﴾

و بهشت براي  پرهيزگاران نزديك شود.﴿90﴾

و جهنم براي  گمراهان آشكار گردد.﴿91﴾

و به  آنان گفته  شود آنچه  به  جاي  خداوند مي پرستيديد كجاست.﴿92﴾

آيا شما را ياري  مي دهند يا خود ياري  مي يابند؟﴿93﴾

آنگاه  ايشان و گمراهان [ديگر] در آن سرنگون شوند.﴿94﴾

و سپاهيان ابليس همگي.﴿95﴾

در حالي  كه  در آنجا با همديگر ستيزه  مي كنند گويند.﴿96﴾:

به  خدا ما در گمراهي  آشكار بوديم.﴿97﴾

چرا كه  شما را با پروردگار جهانيان برابر مي شمرديم.﴿98﴾

و جز گناهكاران كسي  ما را گمراه  نكرد.﴿99﴾

حال هيچ شفيعي  نداريم.﴿100﴾

و نه  دوستي  مهربان.﴿101﴾

كاش براي  ما بازگشتي  بود، تا آنگاه  از مومنان مي شديم.﴿102﴾

بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست، و بيشترينه  آنان مومن نبودند.﴿103﴾

و همانا پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿104﴾

قوم نوح پيامبران را دروغگو مي انگاشتند.﴿105﴾

چنين بود كه  برادرشان نوح به  ايشان گفت آيا [از شرك] پروا نمي كنيد؟﴿106﴾

من براي  شما پيامبر اميني  هستم.﴿107﴾

پس از خدا پروا و از من پيروي  كنيد.﴿108﴾

و براي  آن از شما پاداشي  نمي طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.﴿109﴾

پس از خداوند پروا و از من پيروي  كنيد.﴿110﴾

گفتند آيا به  تو ايمان بياوريم، حال آنكه  فرومايگان از تو پيروي  مي كنند.﴿111﴾

[نوح] گفت من از [حقيقت] آنچه  ايشان كرده اند آگاهي  ندارم.﴿112﴾

اگر دريابيد، حساب ايشان جز بر پروردگار من نيست.﴿113﴾

و من طردكننده  مومنان نيستم.﴿114﴾

من جز هشداردهنده اي  روشنگر نيستم.﴿115﴾

گفتند اي  نوح اگر دست برنداري  از سنگسار شدگان خواهي  شد.﴿116﴾

[نوح] گفت پروردگارا قوم من مرا دروغگو انگاشتند.﴿117﴾

پس در ميان من و ايشان، چنانكه  بايد و شايد، داوري  كن و مرا و همراهان مومنم را رهايي  ده.﴿118﴾

آنگاه  او و همراهانش را در كشتي  پر و گرانبار رهايي  داديم.﴿119﴾

سپس بازماندگان را غرقه  ساختيم.﴿120﴾

بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست، و بيشترينه  آنان مومن نبودند.﴿121﴾

و همانا پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿122﴾

قوم عاد پيامبران را دروغگو انگاشتند.﴿123﴾

چنين بود كه  برادرشان هود به  آنان گفت آيا [از شرك] پروا نمي كنيد؟﴿124﴾

من براي  شما پيامبري  امينم.﴿125﴾

پس از خداوند پروا و از من پيروي  كنيد.﴿126﴾

و براي  آن از شما پاداشي  نمي طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.﴿127﴾

آيا در هر بلندي  بنايي  از سر بازيچه  مي سازيد.﴿128﴾

و كوشكها[ي  استوار] مي سازيد به  اميد آنكه  جاويدان بمانيد؟﴿129﴾

و چون دست گشاييد همچون زورگويان دست گشاييد.﴿130﴾

پس از خداوند پروا و از من پيروي  كنيد.﴿131﴾

و از كسي  كه  شما را به  آنچه  مي دانيد ياري تان داد، پروا كنيد.﴿132﴾:

شما را با [بخشيدن] چارپايان و پسران ياري  داد.﴿133﴾

و نيز باغها و چشمه سارها.﴿134﴾

من از عذاب روزي  سهمگين بر شما بيمناكم.﴿135﴾

گفتند براي  ما يكسان است چه  پند دهي ، چه  از پنددهندگان نباشي.﴿136﴾

اين جز شيوه  پيشينيان نيست.﴿137﴾

و ما از عذاب شوندگان نيستيم.﴿138﴾

بدينسان او را دروغگو انگاشتند، آنگاه  آنان را نابود كرديم، بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست، و بيشترينه  آنان مومن نبودند.﴿139﴾

و همانا پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿140﴾

قوم ثمود [هم] پيامبران را دروغگو انگاشتند.﴿141﴾

چنين بود كه  برادرشان صالح به  آنان گفت آيا [از شرك] پروا نمي كنيد؟﴿142﴾

من براي  شما پيامبري  امينم.﴿143﴾

پس از خداوند پروا و از من پيروي  كنيد.﴿144﴾

و براي  آن از شما پاداشي  نمي طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.﴿145﴾

آيا شما را به  حالتي  كه  در اينجا هست در امن و امان رها مي كنند؟﴿146﴾

در باغها و چشمه سارها.﴿147﴾

و كشتزارها و خرمابناني  كه  بار و بر آنها لطيف است.﴿148﴾

و از كوهها، ماهرانه  [براي  خود] خانه هايي  مي تراشيد.﴿149﴾

پس از خداوند پروا و از من پيروي  كنيد.﴿150﴾

و از فرمان گزافكاران اطاعت مكنيد.﴿151﴾

[همان] كساني  كه  در اين سرزمين فتنه  و فساد مي كنند و در صلاح نمي كوشند.﴿152﴾

گفتند جز اين نيست كه  تو از جادوزدگاني.﴿153﴾

تو جز بشري  همانند ما نيستي ، اگر راست مي گويي  معجزه اي  بياور.﴿154﴾

گفت اين ماده  شتري  است كه  آبشخوري  [معين] براي  او، و آبشخور روزي  معين براي  شماست.﴿155﴾

و به  آن آسيبي  نرسانيد كه  عذاب روزي  سهمگين گريبانگيرتان خواهد شد.﴿156﴾

آنگاه  آن را پي  كردند، و سپس پشيمان شدند.﴿157﴾

و عذاب ايشان را فرو گرفت، بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست و بيشترينه  آنان مومن نبودند.﴿158﴾

و همانا پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿159﴾

قوم لوط [هم] پيامبران را دروغگو انگاشتند.﴿160﴾

چنين بود كه  برادرشان لوط به  آنان گفت آيا [از شرك] پروا نمي كنيد؟﴿161﴾

من براي  شما پيامبري  امينم.﴿162﴾

پس از خداوند پروا و از من پيروي  كنيد.﴿163﴾

و براي  آن از شما پاداشي  نمي طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.﴿164﴾

آيا از ميان مردم جهان با مردان مي آميزيد؟﴿165﴾

و همسراني  كه  پروردگارتان براي  شما آفريده  است رها مي كنيد، آري  شما قومي  تجاوزكار هستيد.﴿166﴾

گفتند اي  لوط اگر دست برنداري  از رانده  شدگان خواهي  شد.﴿167﴾

[لوط] گفت من از دشمنان كار و كردار شما هستم.﴿168﴾

پروردگارا مرا و خانواده ام را از شر كاري  كه  مي كنند رهايي  ده.﴿169﴾

آنگاه  او و خانواده اش همگي  را رهانيديم.﴿170﴾

مگر پيرزني  را كه  از بازپس ماندگان بود.﴿171﴾

سپس ديگران را نابود كرديم.﴿172﴾

و بر آنان باراني  [از بلا] باريديم، چه  بد است باران هشداريافتگان.﴿173﴾

بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست، و بيشترينه  آنان مومن نبودند.﴿174﴾

و همانا پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿175﴾

اصحاب ايكه  [هم] پيامبران را دروغگو انگاشتند.﴿176﴾

چنين بود كه  شعيب به  ايشان گفت آيا [از شرك] پروا نمي كنيد؟﴿177﴾

من براي  شما پيامبري  امينم.﴿178﴾

پس از خداوند پروا و از من پيروي  كنيد.﴿179﴾

و براي  آن از شما پاداشي  نمي طلبم، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.﴿180﴾

پيمانه  را تمام دهيد و از كمفروشان مباشيد.﴿181﴾

و با ترازوي  درست بسنجيد.﴿182﴾

و به  مردم اجناسشان را كم مدهيد و در اين سرزمين فتنه  و فساد برپا مكنيد.﴿183﴾

و از كسي  كه  شما و امت پيشين را آفريده  است پروا كنيد.﴿184﴾

گفتند جز اين نيست كه  تو از جادوزدگاني.﴿185﴾

و تو جز بشري  همانند ما نيستي  و ما تو را بي شبهه  از دروغگويان مي دانيم.﴿186﴾

پس اگر از راستگوياني  پاره اي  از آسمان را بر [سر] ما بينداز.﴿187﴾

[شعيب] گفت پروردگار من به  آنچه  مي كنيد داناتر است.﴿188﴾

آنگاه  او را دروغگو انگاشتند و عذاب روز ابري  سايه افكن آنان را فروگرفت، كه  عذاب روزي  سهمگين بود.﴿189﴾

بي گمان در اين مايه  عبرتي  هست و بيشترينه  آنان مومن نبودند.﴿190﴾

و همانا پروردگارت پيروزمند مهربان است.﴿191﴾

و آن [قرآن] فرو فرستاده  پروردگار جهانيان است.﴿192﴾

كه  روحالامين [جبرئيل] آن را بر دل تو فرود آورده  است.﴿193﴾

تا از هشداردهندگان باشي.﴿194﴾

به  زبان عربي  شيوا.﴿195﴾

و [خبر] آن در صحف [آسماني ] پيشينيان هست.﴿196﴾

آيا اين براي  آنان نشانه [ي  صدق] نيست كه  علماي  بني اسرائيل آن را [از پيش] مي شناسند.﴿197﴾

و اگر آن را بر بعضي  از گنگان بيگانه  زبان نازل كرده  بوديم.﴿198﴾

سپس آن را برايشان مي خواند، به  آن ايمان نمي آوردند.﴿199﴾

بدينسان آن را در دلهاي  گناهكاران راه  داده ايم.﴿200﴾

كه  به  آن ايمان نمي آورند مگر آنكه  عذاب دردناك را بنگرند.﴿201﴾

كه  ناگهاني  بر سر آنان آيد و آنان آگاه  نباشند.﴿202﴾

آنگاه  گويند آيا ما مهلت يافته  خواهيم بود؟﴿203﴾

پس آيا عذاب ما را به  شتاب مي خواهند.﴿204﴾

ملاحظه  كن كه  اگر سالها برخوردارشان سازيم.﴿205﴾

سپس آنچه  از آن بيمشان داده ايم، به  سراغ آنان آيد.﴿206﴾

آن برخورداريشان به  كار آنان نيايد.﴿207﴾

و [اهل] هيچ شهري  را نابود نكرديم مگر آنكه  هشداردهندگاني  داشتند.﴿208﴾

[براي ] پندآموزي ، و ما ستمگر نبوده ايم.﴿209﴾

و آن را شياطين نازل نكرده اند.﴿210﴾

و آنان را نرسد، و چنين كاري  نتوانند كرد.﴿211﴾

چرا كه  ايشان از شنيدن [وحي ] بركنار هستند.﴿212﴾

پس در جنب خداوند خدايي  ديگر [به  نيايش] مخوان كه  از عذاب ديدگان خواهي  شد﴿213﴾

و خاندان خويشاوندت را هشدار ده.﴿214﴾

و در برابر مومناني  كه  از تو پيروي  مي كنند مهربان و فروتن باش.﴿215﴾

پس اگر از تو سرپيچي  كردند بگو كه  من از آنچه  مي كنيد بري  و بركنارم.﴿216﴾

و بر [خداوند] پيروزمند مهربان توكل كن.﴿217﴾

همان كه  تو را به  هنگامي  كه  [براي  عبادت] برمي خيزي  مي بيند.﴿218﴾

و نيز گشتن تو را در ميان نمازگزاران.﴿219﴾

چرا كه  او شنواي  داناست.﴿220﴾

آيا شما را آگاه  كنم كه  شياطين بر چه  كسي  فرود مي آيند؟﴿221﴾

بر هر تهمتزن گناهكاري  فرود مي آيند.﴿222﴾

گوش فرا مي دهند و بيشترينه  آنان دروغگو هستند.﴿223﴾

و شاعران [كافر] را گمراهان پيروي  مي كنند.﴿224﴾

آيا نمي نگري  كه  ايشان در هر وادي  سرگشته اند.﴿225﴾

و ايشان چيزهايي  مي گويند كه  خود انجام نمي دهند.﴿226﴾

مگر كساني  كه  ايمان آورده  و كارهاي  شايسته  كرده اند و خداوند را بسيار ياد مي كنند، و پس از آنكه  ستم ديده اند انتقامشان را گرفته اند، و كساني  كه  ستم كرده اند زودا كه  بدانند كه  به  چه  بازگشتگاهي  راه  خواهند برد.﴿227﴾