به  نام خداوند بخشنده  مهربان

سوگند به  [كوه ] طور.﴿1﴾

در ورقي  سرگشاده.﴿2﴾

در ورقي  سرگشاده.﴿3﴾

و به  سقف برافراشته.﴿4﴾

و به  سقف برافراشته.﴿5﴾

روزي  كه  به  سوي  آتش جهنم به  شدت رانده  شوند.﴿6﴾

روزي  كه  به  سوي  آتش جهنم به  شدت رانده  شوند.﴿7﴾

روزي  كه  به  سوي  آتش جهنم به  شدت رانده  شوند.﴿8﴾

روزي  كه  به  سوي  آتش جهنم به  شدت رانده  شوند.﴿9﴾

[و گويند] اين همان آتشي  است كه  آن را دروغ مي انگاشتيد.﴿10﴾

[و گويند] اين همان آتشي  است كه  آن را دروغ مي انگاشتيد.﴿11﴾

از آنچه  پروردگارشان به  آنان ارزاني  داشته  است، خرمند، و [از اينكه ] پروردگارشان از عذاب جهنم در امانشان داشته  است.﴿12﴾

از آنچه  پروردگارشان به  آنان ارزاني  داشته  است، خرمند، و [از اينكه ] پروردگارشان از عذاب جهنم در امانشان داشته  است.﴿13﴾

از آنچه  پروردگارشان به  آنان ارزاني  داشته  است، خرمند، و [از اينكه ] پروردگارشان از عذاب جهنم در امانشان داشته  است.﴿14﴾

از آنچه  پروردگارشان به  آنان ارزاني  داشته  است، خرمند، و [از اينكه ] پروردگارشان از عذاب جهنم در امانشان داشته  است.﴿15﴾

به  خاطر آنچه  كرده ايد، به  گوارايي  بخوريد و بياشاميد.﴿16﴾

[آنان] بر تختهاي  رج زده  تكيه  زده اند و آنان را جفت حوريان درشت چشم گردانيم.﴿17﴾

و كساني  كه  ايمان آورده اند و زاد و رودشان در ايمان از ايشان پيروي  كرده اند، زاد و رودشان را به  ايشان ملحق سازيم، و چيزي  از [جزاي ] عملشان نكاهيم، هر انساني  در گرو كار و كردار خويش است.﴿18﴾

و ايشان را پي  در پي  از ميوه ها و گوشت [پرندگاني ] كه  خوش دارند مي دهيم.﴿19﴾

در آنجا جامي  را كه  نه  مايه  بيهوده گويي  و نه  گناه  است، از دست هم مي گيرند.﴿20﴾

و بر گرداگرد آنان جوانان [خدمتكار]شان مي گردند كه  گويي  ايشان مرواريد نهفته اند.﴿21﴾

و بعضي  از آنان به  بعضي  ديگر به  همپرسي  روي  آورند.﴿22﴾

گويند ما پيش از اين، در ميان خانواده مان بيمناك بوديم.﴿23﴾

سپس خداوند بر ما منت نهاد [و نعمت داد] و ما را از عذاب آتشباد [جهنم] در امان داشت.﴿24﴾

ما پيش از اين او را [به  دعا و نيايش] مي خوانديم، اوست كه  نيكوكار مهربان است.﴿25﴾

پس پند ده  كه  تو به  نعمت پروردگارت نه  كاهني  و نه  ديوانه.﴿26﴾

مگر گويند شاعري  است كه  ما در حق او حوادث روزگار [/مرگ] را انتظار مي كشيم.﴿27﴾

بگو منتظر باشيد كه  من هم همراه  شما از منتظرانم.﴿28﴾

يا مگر خردهايشان آنان را به  اين امر فرمان مي دهد، يا مگر ايشان قومي  طغيانگرند.﴿29﴾

يا گويند آن را از خود بربافته  است، حق اين است كه  ايمان نمي ورزند.﴿30﴾

پس اگر راستگو هستند سخني  مانند آن بياورند.﴿31﴾

يا از هيچ خلق شده اند، يا آنكه  خودشان خالق [خود]اند؟﴿32﴾

يا آسمانها و زمين را آفريده اند، حق اين است كه  يقين نمي ورزند.﴿33﴾

يا گنجينه هاي  پروردگارت نزد آنهاست، يا آنان چيرگانند؟﴿34﴾

يا نردباني  دارند كه  [بر آن بالا رفته ] [اسرار را] با آن مي شنوند، در اين صورت شنونده  آنان دليلي  آشكار بياورد.﴿35﴾

يا مگر او [خداوند] را دختران و شما را پسران است؟﴿36﴾

يا مگر از ايشان مزدي  مي طلبي ، و ايشان از تاواني  گرانبارند؟﴿37﴾

يا مگر غيب در اختيار آنان است و ايشان [هر چه  خواهند] مي نويسند.﴿38﴾

يا مگر نيرنگي  در سر دارند، ولي  كافران خود نيرنگ خورده اند.﴿39﴾

يا مگر ايشان را خدايي  غير از خداوند است، منزه  است خداوند از شريكي  كه  مي انگارند.﴿40﴾

و چون پاره اي  از آسمان را افتاده  بينند، گويند ابري  متراكم [و نعمت] است.﴿41﴾

پس ايشان را رها كن تا روز خاصشان را كه  در آن بيهوش كرده  شوند، ديدار كنند.﴿42﴾

روزي  كه  نيرنگشان به  كار آنان نيايد و ياري  نيابند.﴿43﴾

و براي  ستمكاران عذابي  جز اين است، ولي  بيشترشان نمي دانند.﴿44﴾

و تا رسيدن حكم پروردگارت شكيبايي  كن، كه  تو زير نظر مايي ، و چون [از خواب] برخاستي  سپاسگزارانه  پروردگارت را تسبيح گوي .﴿45﴾

.و در شب و به  هنگام غائب شدن ستارگان نيز او را نيايش كن.﴿46﴾

و براي  ستمكاران عذابي  جز اين است، ولي  بيشترشان نمي دانند.﴿47﴾

و تا رسيدن حكم پروردگارت شكيبايي  كن، كه  تو زير نظر مايي ، و چون [از خواب] برخاستي  سپاسگزارانه  پروردگارت را تسبيح گوي. ﴿48﴾

و در شب و به  هنگام غائب شدن ستارگان نيز او را نيايش كن.﴿49﴾