به  نام خداوند بخشنده  مهربان

يس [ياسين]﴿1﴾

سوگند به  قرآن حكمتآموز.﴿2﴾

كه  تو از پيامبراني .﴿3﴾

بر راهي  راست.﴿4﴾

[اين كتاب] فرو فرستاده  [خداوند] پيروزمند مهربان است.﴿5﴾

تا قومي  را كه  پدرانشان هشدار نيافته  بودند، و خود غافلند، هشدار دهي .﴿6﴾

به  راستي  كه  حكم [عذاب] بر بيشترينه  آنان تحقق يافته  است و ايشان ايمان نمي آورند.﴿7﴾

ما بر گردنهايشان غفلهايي  نهاده ايم تا [دستانشان را بسته  است به  گردنها و] چانه هايشان و ايشان سرهايشان به  بالا و نگاهشان به  پايين است.﴿8﴾

و در پيشاپيش آنان سدي  و در پشتشان هم سدي  نهاده ايم و بر [ديدگان] آنان پرده اي  افكنده ايم، لذا نمي توانند ديد.﴿9﴾

براي  ايشان يكسان است چه هشدارشان دهي ، چه  هشدارشان ندهي ، ايشان ايمان نمي آورند.﴿10﴾

تنها كسي  را تواني  هشدار داد كه  از پند [/ كتاب آسماني ] پيروي  كند و به  ناديده  از خداي  رحمان بهراسد، پس او را به  آمرزش و پاداشي  ارجمند بشارت ده .﴿11﴾

ما خود مردگان را [از نو] زنده  مي كنيم و آنچه  در گذشته  انجام داده اند، و حتي  نقش گامهايشان را مي نويسيم، و همه  چيز را در كتابي  روشنگر بر شمارده ايم.﴿12﴾

و براي  آنان مثلي  بزن از شهرونداني  كه  پيامبران به  آنجا [نزدشان] آمدند.﴿13﴾

آنگاه  كه  به  نزد آنان دو تن را فرستاديم، و آنان را دروغگو شمردند، سپس جانب آنان را با [فرستادن] سومين فرد استوار داشتيم، آنگاه  [همگي ] گفتند ما به  سوي  شما [به  رسالت] فرستاده  شده ايم.﴿14﴾

گفتند شما جز بشري  همانند ما نيستيد، و خداي  رحمان چيزي  فرو نفرستاده  است، شما چيزي  جز دروغ نمي گوييد.﴿15﴾

گفتند پروردگار ما مي داند كه  ما به  سوي  شما [به  رسالت] فرستاده  شده ايم.﴿16﴾

و بر عهده  ما جز پيامرساني  آشكار چيزي  نيست.﴿17﴾

گفتند ما به  شما فال بد مي زنيم، اگر دست برنداريد، شما را سنگسار مي كنيم، و از ما عذابي  دردناك به  شما مي رسد.﴿18﴾

گفتند فال بدتان با شماست، آيا چون اندرز داده  شويد [بايد فال بد بزنيد؟]، حق اين است كه  شما قومي  تجاوزپيشه ايد.﴿19﴾

و مردي  از دوردست شهر شتابان آمد، گفت اي  قوم من از فرستادگان [/پيامبران] پيروي  كنيد.﴿20﴾

از كساني  كه  از شما پاداشي  نمي خواهند و خود رهيافته اند، پيروي  كنيد.﴿21﴾

و مرا نرسد كه  كسي  را كه  مرا آفريده  است، و شما هم به  سوي  او بازگردانده  مي شويد، نپرستم.﴿22﴾

آيا به  جاي  او خداياني  را به  پرستش گيرم كه  اگر خداي  رحمان بلايي  در حق من اراده  كند، شفاعت ايشان مرا سود ندهد و نتوانند مرا نجات دهند.﴿23﴾

من در آن صورت در گمراهي  آشكارم.﴿24﴾

پس سخن مرا بشنويد [و شهادت دهيد] كه  من به  پروردگارتان ايمان آورده ام.﴿25﴾

گفته  شود وارد بهشت شو، گويد اي  كاش قوم من مي دانستند.﴿26﴾

اين را كه  پروردگارم مرا آمرزيده  است، و مرا از گراميان قرار داده  است.﴿27﴾

و ما بر سر قوم او، پس از او، سپاهي  از آسمان فرو نفرستاديم، و ما فرو فرستنده  [آن] نبوديم.﴿28﴾

آن جز بانگ مرگباري  يگانه  نبود، آنگاه  ايشان خاموش شدند.﴿29﴾

اي دريغ بر بندگان، هيچ پيامبري براي  آنان نيامد، مگر آنكه  او را ريشخند كردند.﴿30﴾

آيا نينديشيده اند كه  چه  بسيار پيش از ايشان، نسلهايي  را نابود كرديم كه  آنان به  سوي  اينان باز نگشتند.﴿31﴾

و همگيشان جز جمعي  نيستند كه  نزد ما احضار كرده  شوند.﴿32﴾ 

و زمين پژمرده  [/باير]مايه  عبرتي  است براي  آنان كه  زنده اش گردانديم و از آن دانه ها برآورديم كه  از آن مي خورند.﴿33﴾

و در آن باغهايي  از خرما و انگور پديد آورديم و در آنجا چشمه ساران روان ساختيم.﴿34﴾

تا سرانجام از بار و بر آن و آنچه  دستهاي  خودشان عمل آورده  بود، بخورند، آيا سپاس نمي گزارند؟.﴿35﴾

پاك و منزه  است كسي  كه  همه  گونه ها را آفريده  است، از جمله  آنچه  زمين مي روياند و نيز از [وجود] خودشان و نيز آنچه  نمي شناسند.﴿36﴾

و براي  آنان شب پديده  شگرفي  است كه  روز را از آن جدا مي سازيم كه  آنگاه  در تاريكي  فرو مي روند.﴿37﴾

و خورشيد با قرار و قاعده [ي  معينش] جريان دارد، اين اندازه  آفريني  [خداوند] پيروزمند داناست.﴿38﴾

و ماه  را نيز منزلگاههايي  مقرر داشته ايم تا [در سير خويش] همچون شاخه  خشكيده  ديرينه  باز مي گردد.﴿39﴾

نه  خورشيد را سزاوار است كه  [در سير خود] به  ماه  برسد، و نه  شب بر روز سبقت جويد، و همه  در سپهري  شناورند.﴿40﴾

و مايه  عبرتي  است براي  آنان كه  ما زاد و رودشان را در كشتي  گرانبار سوار كرديم.﴿41﴾

و براي  آنان چيزي  همانند آن آفريده ايم كه  سوارش مي شوند.﴿42﴾

و اگر بخواهيم آنان را غرقه  مي سازيم، و فريادرسي  ندارند، و نجات داده  نشوند.﴿43﴾

مگر رحمتي  از سوي  ما [بينند] و برخورداري  تا زماني  معين.﴿44﴾

و چون به  ايشان گفته  شود از آنچه  پيش روي  شما و از آنچه  پشت سرتان است، پروا كنيد، باشد كه  مشمول رحمت شويد [اعراض كنند].﴿45﴾

و هيچ آيتي  از آيات پروردگارشان براي  آنان نيامده  است مگر آنكه  از آن رويگردان بوده اند.﴿46﴾

و چون به  ايشان گفته  شود از آنچه  خداوند به  شما روزي  داده  است، بخشش كنيد، كافران به  مومنان گويند، آيا كسي  را خوراك دهيم كه  اگر خداوند بخواهد خوراكش مي دهد، شما جز در گمراهي  آشكار نيستيد.﴿47﴾

و گويند اگر راست مي گوييد اين وعده  كي  فرا مي رسد.﴿48﴾

جز بانگ مرگبار يگانه اي  را انتظار نمي كشند كه  در حالي  كه  ستيزه  و جدل مي كنند، فروگيردشان.﴿49﴾

و در آن هنگام نه وصيتي توانند كرد و نه به سوي خانواده شان باز مي گردند.﴿50﴾

و در صور دميده  شود، آنگاه  ايشان از گورها [برخيزند و] به  سوي  پروردگارشان بشتابند.﴿51﴾

گويند واي  بر ما، كي  ما را از خواب [گاه ] مان برانگيخت؟ اين همان است كه  خداي  رحمان وعده  داده  بود و پيامبران راست گفته اند.﴿52﴾

[سپس] جز بانگ مرگبار يگانه اي  در كار نيست، آنگاه  است كه  همگي  [آنان] در نزد ما حاضر شدگانند.﴿53﴾

[بدانيد كه ] امروز بر هيچ كس ستمي  نرود، و جز در برابر كاري  كه  كرده ايد، جزا نيابيد.﴿54﴾

بي گمان بهشتيان امروز در كاري  خوش و خرمند.﴿55﴾

ايشان و جفتهايشان در سايه ساران بر روي  اورنگها تكيه  زده اند.﴿56﴾

در آنجا براي  آنان ميوه هاست، و براي  آنان هرچه  طلب كنند، آماده  است.﴿57﴾

سلام [بر شما]، اين سخني  است از پروردگار مهربان.﴿58﴾

[و ندا آيد] امروز اي  گنهكاران [از نيكوكاران] جدا شويد.﴿59﴾

آيا اي  آدميان با شما پيمان نبسته  بودم كه  شيطان را نپرستيد كه  او دشمن آشكار شماست؟﴿60﴾

و اينكه  مرا بپرستيد، كه  اين راهي  راست است.﴿61﴾

و به  راستي  گروهي  بسيار از شما را گمراه  كرد، آيا تعقل نمي كرديد؟﴿62﴾

اين همان جهنمي  است كه  به  شما وعده  داده  شده  بود.﴿63﴾

امروز به  خاطر كفري  كه  مي ورزيديد، به  آن درآييد.﴿64﴾

امروز بر دهانهايشان مهر گذاريم و درباره  آنچه  مي كردند، دستهايشان با ما سخن بگويند، و پاهايشان گواهي  دهند.﴿65﴾

و اگر خواهيم ديدگانشان را نابينا سازيم، آنگاه  به  سوي  راه  [/صراط] بشتابند، اما چگونه  بنگرند.﴿66﴾

و اگر خواهيم آنان را در جايشان مسخ گردانيم، آنگاه  نتوانند رفتاري  كنند و نه  بازگردند.﴿67﴾

و هر كس را كه  عمر [دراز] دهيم، خلقت [و رفتارش] را باژگونه  كنيم، آيا تعقل نمي كنند؟﴿68﴾

و ما به  او [پيامبر] شعر نياموخته ايم، و سزاوار او [هم] نيست، اين جز اندرز و قرآن مبين نيست.﴿69﴾

تا هر كس را كه  زنده  [دل] است هشدار دهد و حجت را بر كافران تمام گرداند.﴿70﴾

آيا نينديشيده اند كه  ما براي  آنان از آنچه  دستان [قدرت] مان بر سازد، چارپاياني  آفريده ايم كه  ايشان داراي  آن هستند.﴿71﴾

و آنها را رام ايشان گردانده ايم، لذا هم مركوبشان از آنهاست و هم از آن مي خورند.﴿72﴾

و براي  آنان در آنها سودها و آشاميدني هاست، آيا سپاس نمي گزارند؟﴿73﴾

و به  جاي  خداوند خداياني  را [به  پرستش] گرفته اند به  اميد آنكه  ايشان ياري  يابند.﴿74﴾

[اما] آنها به  ياري  [دادن] ايشان توانايي  ندارند، و ايشان براي  آنها چون سپاهي  هستند كه  در [عرصه  قيامت] حاضر كرده  شوند.﴿75﴾

پس سخنشان تو را اندوهگين نكند، ما آنچه  پنهان مي دارند و آنچه  آشكار مي دارند مي دانيم.﴿76﴾

آيا انسان نينديشيده  است كه  ما او را از نطفه اي  آفريده ايم، آنگاه  او جدل پيشه اي  آشكار است.﴿77﴾

و براي  ما مثل مي زند و آفرينش خود را فراموش مي كند، گويد چه  كسي  استخوانها را -در حالي  كه  پوسيده اند- از نو زنده  مي گرداند؟﴿78﴾

بگو همان كسي  كه  نخستينبار آن را پديد آورده  است، زنده اش مي گرداند، او به  هر آفرينشي  دانا [و توانا]ست.﴿79﴾

همان كسي كه براي شما از درخت سبز[تر و تازه ] آتشي پديد آورد، كه آنگاه  از آن آتش مي افروزيد.﴿80﴾

آيا كسي  كه  آسمانها و زمين را آفريده  است، تواناي  آن نيست كه  مانند ايشان را بيافريند، چرا، و او آفرينشگر داناست.﴿81﴾

امر او چون [آفرينش] چيزي  را اراده  كند، تنها همين است كه  به  آن مي گويد موجود شو، [و بي درنگ] موجود مي شود.﴿82﴾

پس منزه  است كسي  كه ملكوت هر چيز به  دست اوست و به  سوي  او باز گردانده  مي شويد.﴿83﴾